ايران ورزشى - ميزبانى ايران در جام جهانى ۲۰۱۲ فوتسال جهان را مى توان يك حركت قابل توجه در ورزش كشورمان ارزيابى كرد. اگر فيفا در بررسى هاى همه جانبه و سختگيرانه خود كشورمان را به لحاظ سخت افزارى و نرم افزارى شايسته ميزبانى در جام جهانى ۲۰۱۲ بداند، حركت بسيار عظيمى در ورزش كشورمان رخ داده است و گذشته از اين فوتسال كشورمان را در سطح جهانى صاحب اعتبار و ارزش بيشترى خواهد كرد و چه بسا ميزبانى ايران در نهايت به كسب افتخارى تازه در فوتسال كشورمان منجر شود. بى ترديد حضور علاقه مندان به تيم ملى فوتسال كشورمان در سالن هاى فوتسال كسب عنوانى قابل توجه در فوتسال را ميسر خواهد كرد و مى توان با حضور علاقه مندان فوتسال در سالن ها انتظار حضور تيم ملى فوتسال ايران را در جمع چهار تيم مرحله پايانى داشت. گذشته از اين ميزبانى در جام جهانى ۲۰۱۲ به لحاظ سياسى فوايد بسيارى براى كشورمان به همراه دارد و از اين سو فضاى ديد جهانيان را نسبت به كشورمان تغيير خواهد داد و اين ميزبانى پيش زمينه اى براى ميزبانى هاى بعدى در عرصه ورزش كشورمان خواهد شد. اگر فيفا با ميزبانى كشورمان در فوتسال موافقت كند شهرهاى فوتسال خيز كشورمان مى توانند به شكل پراكنده اين ميزبانى را به عهده بگيرند. در شهرهاى تهران، ساوه، اصفهان و مشهد سالن هاى زيبايى وجود دارد كه اين چهار شهر به خصوص ساوه كه تجربه ميزبانى جام باشگاه هاى فوتسال آسيا را هم بر عهده دارد، مى توانند به خوبى از عهده برگزارى اين مسابقات بزرگ برآيند. فوتسال ايران در صورت ميزبانى در جام جهانى ۲۰۱۲ حركت هاى تازه اى را در خود خواهد ديد و شايد با عملى شدن پيشنهاد ميزبانى كشورمان و حل مشكلات سخت افزارى موجود از سوى سازمان تربيت بدنى و تخصيص بودجه مكفى در اين زمينه تشكيلات فوتسال ايران هم رشد چشمگيرى كند و صاحب امكانات بيشترى در اين زمينه شود و حتى از حالت كميته اى خارج شده و به شكل تشكيلات فدراسيونى درآيد. به هر حال آنچه طى سال هاى گذشته هرگز مورد توجه مسؤولان ورزش كشورمان قرار نگرفته و حتى رسانه ها هم با بى توجهى خود به اين موضوع دامن زده اند اميدواريم با ميزبانى احتمالى كشورمان در مسابقات جام جهانى برطرف شود و اشكالات فوتسال به حداقل برسد و ديد رسانه اى هم به اين ورزش زيبا تغيير كند.

آرين كشاورز
Arian Keshavarz

با نزديك شدن به نيم فصل ليگ دسته اول باشگاه هاى كشور حساسيت در صدر جدول به اوج مى رسد. البته اين موضوع را مى توان در انتهاى جدول هم ديد اما واقعيت اين است كه بعضى تيم ها كه شايد پيش از شروع فصل هيچ حسابى روى آنها نمى شد شگفتى ساز شده اند و با اين شرايط قطعا در نيم فصل دوم بازيها به اوج هيجان و حساسيت خود مى رسد. در گروه يك داماش با اميرحسين پيروانى در صدر جدول قرار دارد. شايد امير عابدينى به نصف اين امتيازات كسب كرده توسط تيم اش هم در قبل از شروع فصل رضايت مى داد. پيروانى كه يك پاى ثابت كلاس هاى آموزشى شده است بازى گرفتن از شاگردان بى ادعايش را خوب مى داند. او به نام ها توجهى ندارد، به طورى كه در اكثر بازيهاى تيم اش از اميرحسين اصلانيان در ۱۰ دقيقه پايانى استفاده مى كند.
اما احد شيخ لارى كه هيچ وقت در خارج از تبريز پيروز نشده به لطف امتيازات از دست رفته بقيه تيم ها به رده دوم جدول رسيده. تراكتورسازى به لحاظ بازيكن كمبودى ندارد و آنها در هر بازى از دو بازيكن خارجى شان استفاده مى كنند. يكى از مشكلات اين تيم تنها بودن اصغر رامشگر در خط حمله مى باشد. او ۵ گل از ۸ گل تيم اش را زده است. شيخ لارى اگر مى خواهد يكى از مدعيان اصلى صعود باشد بايد به پيروزى در خانه حريف بيشتر فكر كند. تيم رسول كربكندى در بندرعباس هم دو هفته اى است كه نوسان دارد، با اين حال او را يكى از مدعيان اصلى بايد دانست. حضور بازيكنانى مثل آرمناك پطروسيان، اصغر طالب نسب، ميلان استويانسكى، استراتولات، عباس اسدى و داود حقدوست
(كه مصدوم شده) از شهردارى بندرعباس تيم قدرتمندى ساخته است. اين تيم بهترين خط حمله ليگ را در اختيار دارد.
سرخپوشان دلوارافزار بيشتر از آنكه ببرند يا ببازند، مساوى مى كنند. حميد عليدوستى در ۳-۲ بازى خانگى اش به تساوى رضايت داد تا امروز در مكان چهارم قرار بگيرد. شايد آنها دچار نوعى غرور كاذب پس از پيروزى در بازى اول برابر استيل آذين شدند. با اين حال اختلافشان با صدر جدول دو امتياز است.
و بالاخره استيل آذين كه پرسروصداترين تيم ليگ يكى بود، پس از كنار گذاشتن يونگ و يان و خلوت كردن نيمكت، مربيگرى اش را به فرهاد كاظمى سپرده است. اين تيم اگر از حواشى فاصله بگيرد يكى از مدعيان اصلى صعود مى شود. على پروين پس از مدت ها يك تصميم درست گرفت و بدون دخالت در امور فنى به كاظمى اختيار تام داده و اگر همين روند را ادامه دهد تيم اش نتيجه مى گيرد. كاظمى به نام ها توجهى ندارد و اين مهم را در چند بازى اول ثابت كرده است.
مقاومت بسيج هم اگرچه تيم فصل گذشته نيست اما هنوز براى بقيه تيم ها مشكل ساز مى شود. مهرداد شكارى امسال كار سختى دارد.
اما در نيمه پايين جدول نيروى زمينى، پيام مشهد و گل گهر سيرجان قرار دارند. رحمان احمدى هر سال با يكسرى جوان جوياى نام و بى ادعا در ليگ حضور پيدا مى كند و معمولا هم تيم هايش فوتبال بازى مى كنند اما در جمع تيم هاى متمول و پرستاره كار سختى دارد. على حنطه هم در مشهد شرايطى مثل نيروى زمينى و احمدى دارد. اما گل گهر سيرجان تا اينجا هم در حد يك پديده ظاهر شده، تساوى با استيل آذين و شكست شهردارى بندرعباس آنها را به عنوان يك تيم خوب معرفى كرده است. قاسم شهبا سرمربى سيرجانى ها همين كه تيم اش را در ليگ يك نگه دارد كار بزرگى انجام داده است.
شموشك نوشهر با فلاح دار مشكلات هميشگى خودش را دارد. يك تيم كاملا شخصى با بودجه اى كم و شرايط آب و هوايى خاص. امسال شموشك شرايطى سخت تر از سال هاى گذشته دارد.
شاهين اهواز كه شروع نسبتا خوبى داشت پس از بيمارى جاسم اهليروف سرمربى خود، به يكباره دچار افت شد، به طورى كه تا مكان يازدهم سقوط كرد. اين تيم اگر خودش را پيدا نكند يك سهميه اهواز را كم خواهد كرد.
اما تيم ته جدولى كاوه زنجان كه قبل از شروع فصل و كمتر از يك هفته بازيكنانش را انتخاب كرد، پس از چند هفته ناكامى با بركنارى محسن گروسى سكان هدايت تيم شان را به غلام حسنوى سپرد و از همان موقع اين تيم متحول شد. اعتماد به اين مربى جوان مى تواند كاوه زنجان را از انتهاى جدول نجات دهد.
در گروه دوم شگفتى ها بيشتر است. مس رفسنجان با سرمربيگرى اكبر زبردست و در حضور تيم هاى باسابقه و پرمهره در صدر جدول قرار دارد. زبردست نباختن و بردن در خانه حريف را خوب مى داند. اين تيم اگر در چند بازى اول نيم فصل دوم دچار مشكل نشود آن وقت بايد مس رفسنجان را شگفتى ساز اين جام دانست. البته بايد ديد كه زبردست با حاشيه هاى فراوانى كه اطراف تيمش وجود دارد،باز هم مى تواند همين روند را حفظ كند؟
فولاد خوزستان با حفظ تركيب سال گذشته اش وارد مسابقات شده است. ايناسيو حالا متوجه مشكلات بازى در ليگ دسته اول شده و مى داند با كوچكترين لغزش جاى خود را به مدعيان ديگر مى دهد. ايناسيو اگر موفق به صعود فولاد نشود آن وقت فرصتى براى ماندن در اهواز ندارد.
ابراهيم طالبى وقتى جاى خود را با حسين قزل سفلو عوض كرد از نساجى تيمى ساخت در حد يك مدعى. اين مربى كارش را بلد است و در گروهى كه مدعيان زيادى قرار دارند مثل سايه دنبال مس و فولاد مى باشد. تربيت يزد اگر به جمع دو تيم صدر جدول برود و در واقع يك پله صعود كند، آن وقت پايين آمدنش سخت مى شود.
اتكا با يوسف نادريان دو سالى است كه هم خوب بازى مى كند و هم خوب نتيجه مى گيرد. آنها اگر كمى خوش شانس بودند در ليگ گذشته به مرحله پلى آف مى رسيدند. به هر حال فارغ از توجه به جايگاه اين تيم بايد اتكا را با نادريان هميشه مدعى دانست.
تربيت يزد هم امسال تيم خوبى است. حسين قزل سفلو اگر مورد اشتباهات غير عمد داورى مثل بازى با فولاد قرار نگيرد يك مدعى درجه اول خواهد شد. قزل سفلو بحران چند هفته اول حضورش در يزد را پشت سر گذاشته است.
چه كسى فكر مى كرد هما پس از ۹ هفته در مكان ششم قرار بگيرد؟ تيمى كه هم بازيكن خارجى گرفته و هم از لحاظ امكانات در شرايط بسيار خوبى قرار دارد. از طرفى مسؤولان باشگاه هم خيلى احترام پيوس را نگه داشته اند. شايد اگر مربى ديگرى بود تا الان دو هفته اى از اخراجش مى گذشت. البته مسؤولان هما با گرفتن تيم از احمد سنجرى آن هم يك هفته قبل از شروع ليگ بزرگترين اشتباه را كردند.
در نيمه دوم جدول دو تيم تبريزى قرار دارند. شهردارى تبريز كه نسبت به تراكتورسازى كم مهره تر مى باشد با حسن آذرنيا در ميانه جدول جا گرفته و شايد براى آنها ماندن در ليگ ايده آل باشد. اما به هر حال آذرنيا با توجه به داشته هايش بايد بهتر از اين نتيجه بگيرد.
كوثر تيم هشتم جدول است، اين تيم در آخرين بازى هما را با سه گل شكست داد. محمود كلهر همكاران خوبى در كوثر دارد. مانند رضا عابديان كه حضورش در هر تيم غير از بالا بردن مسائل فنى، توان روحى بازيكنان را افزايش مى دهد، استفاده بيشتر از دانش عابديان تأثير مثبت بيشترى در نتيجه گيرى كوثر خواهد داشت.
اما ماشين سازى با نيكبخت به سپاهان نوين باخت تا در جمع سه تيم تبريزى حاضر در ليگ يك بدترين عملكرد را داشته باشد. نيكبخت بايد بداند با يك يونس باهنر و فرهاد بوستانى نمى توان نتيجه گرفت. تبريزى ها از اين مربى انتظار بيشترى دارند.
AL اراك هم وقتى فراز كمالوند را به عنوان يكى از بهترين مربيان فصل گذشته به خدمت گرفت در اين اميد بود كه از ابتدا جزو مدعيان باشد اما در اراك كار براى مربيان غير بومى سخت است. فراز كمالوند ريسك بزرگى كرد كه اگر نتيجه نگيرد كارنامه گذشته اش زير سؤال مى رود.
اما شاهين بوشهر وقتى كارش را با سعداوى شروع كرد رو به استخدام بازيكنان نامى مثل رابرت ساها آورد. اما مسؤولان شاهين پارس جنوبى خيلى زود عذر سعداوى را خواستند و تيم شان را به ايراندوست سپردند. ايراندوست هرچند كار دشوارى پيش روى دارد، ولى به نظر مى رسد با بهره گرفتن از تجربه اش، موفقيتى تازه را به فوتبال بوشهر تقديم كند. نتايج ايراندوست در جام حذفى نشانه هاى مثبتى دارد.
و بالاخره سپاهان نوين كه بر خلاف تيم سپاهان خوب نتيجه نگرفته، خيلى استرس و فشار ندارد. حسين چرخابى همين كه چند بازيكن را براى تيم اصلى آماده و تيم اش را در ليگ حفظ كند كار بزرگى انجام داده است.

سعيده آذر
Saeedeh Azar

وقتى خبر رسيد امير قلعه نويى دعوتنامه تيم پاختاكور ازبكستان براى هدايت اين تيم را در دست دارد، با خودمان كلنجار رفتيم بپذيريم كه سرانجام نوبت مربيان ايرانى هم شد كه «لژيونر» شوند. قبول اين قضيه كه قلعه نويى به عنوان اولين مربى ايرانى به يك كشور درجه دوم فوتبال آسيا سفر مى كند تا مربيگرى يك تيم باشگاهى را بر عهده بگيرد، على رغم سابقه حضور در نيمكت تيم ملى كار ساده اى نبود. چه بسا كه قرارداد او با مس كرمان باعث شد تا در ايجاد ترديد خود در پذيرش مذاكره با پاختاكور شرمنده نشويم. سرمربى پيشين تيم ملى به چه ريسمانى براى بودن چنگ مى زند؟! آيا فرضيه منتقدان قلعه نويى كه ادعا مى كنند مذاكره با پاختاكور و عكس هاى يادگارى كنار اميد طيرى - نه يك مقام باشگاهى پاختاكور - شايعه اى بيش نبوده تا مديران مس را به وسوسه بيندازد را مى توانيم قبول كنيم؟
پاختاكور (قهرمان ازبكستان) پس از ناكامى قلعه نويى در تيم ملى در جام ملت هاى آسيا به سراغ او رفته تا به چه خواسته اى برسد؟! در روزهايى كه خبر مذاكره او با پاختاكور و ازبك ها تأييد و تكذيبى را توأمان با هم دارد، گذرى داريم بر آنچه ميان او و مس گذشت.

مديرعاملى با نقشه هاى رؤيايى
كنار گذاشتن نادر دست نشان، سپردن تيم به فرهاد كاظمى و فسخ قرارداد با فرهاد همه و همه دست به دست هم داد تا حميد نيك نفس به عنوان مديرعامل باشگاه مس كرمان وضعيت تيم خود را مبهم و بحرانى ببيند. تغيير و تحول چند باره روى نيمكت تيم فوتبال با وجود كسب موفقيت هاى ديگر تيم هاى صنعتى، براى مديرعاملى كه حتى خود را كانديداى رياست فدراسيون فوتبال مى دانست چندان وجهه خوبى نداشت. شايد همين باعث شد تا او اقدام به طرح ريزى يك چارت محرمانه كند. در افكار اين مديرعامل سه تيم تحت الحمايه كارخانه مس (مس سرچشمه كرمان، مس رفسنجان و مس كرمان) تحت نظر مربى ايرانى و بومى هدايت مى شد و در رأس آنها يك مربى بزرگ خارجى مى توانست نقش نظارتى داشته باشد. اين رؤياهاى نيك نفس بود. نيك نفس در واقع به نيت مبدع استفاده از يك مربى بزرگ نامى و به قول خودش مربى در سطح بين المللى مدعى استخدام چنين مردى بود. او با يك تير مى توانست دو هدف را نشانه برود. يعنى با كاميابى مربى نامدار خارجى، شبهاتى كه در اخراج هاى قبلى به وجود آمده بود را از ميان بردارد و تا حدودى تمام آن خاطرات را به دست فراموشى بسپارد.
از همان روزى كه فرهاد كاظمى كرمان را ترك كرد، مذاكره با مربيانى همچون ژوران ويرا، جمال حاجى، كوئيلو و... در دستور كار نيك نفس قرار گرفت. گاهى نام ژاك سانتينى را هم مى شنيديم كه شبيه سنگ بزرگ بود. مديريت باشگاه مس مدعى بود گزينه ايرانى در برنامه هاى مس جايى ندارد اما اصرار هيأت مديره برنامه ها را عوض كرد. به خصوص نظر دو نفر از اعضاى هيأت مديره، آن هم به سفارش مقامات بالا رتبه ورزش بر اين بود كه امير قلعه نويى براى هدايت مس به كرمان برود.

مذاكراتى به نفع مديرعامل
بعضى ها مى گويند على رغم ميل باطنى حميد نيك نفس، مذاكرات با امير قلعه نويى آغاز شد. اين مذاكرات در حالى آغاز شد كه قضيه انتخاب سرمربى تيم ملى تقريبا با نظر كميته انتقالى براى حضور مربى خارجى قطعى شده بود و ژنرال آبى دوست ها با تصور اينكه راهى براى بازگشت به صندلى ملى ندارد با خيالى آسوده به بررسى پيشنهاد مس پرداخت. امير در مذاكرات اوليه با اعتماد به نفسى مثال زدنى و بى آنكه به ياد آورد لااقل امروز يك شكست خورده است، ارقامى نجومى را پيش روى مديران مس قرار داد. اين اصلا به ذائقه كرمانى ها خوش نيامد. از طرفى طول كشيدن مذاكرات بين آنها به روزهايى رسيد كه دوباره دوستان رسانه اى او توانستند نام قلعه نويى را به عنوان سرمربى تيم ملى روى زبان ها بيندازند. معادلات به سود امير رقم مى خورد! او به ازبكستان سفر كرد تا نشان دهد مردى كه طى ماه هاى گذشته خانه نشين بوده، حالا هم براى تيم ملى يك گزينه جدى (البته در رسانه ها) است و هم يك نماينده ازبك حاضر در جام باشگاه هاى آسيا به خواستگارى اش آمده! (البته بر اساس ادعايى كه خودش داشت) به نظر مى رسيد سر و صداى قلعه نويى و تيم يابى اش، مديريت مس را به تفكر بيشتر واداشت!

ويرا، خواب يا بيدارى؟
منتفى شدن حضور قلعه نويى در كرمان، باعث ايجاد جلسات دوباره هيأت مديره باشگاه مس شد. نيك نفس باز هم در جلسات هيأت مديره نام گزينه خارجى اش را مطرح كرد و كوشيد رؤياى مديريتى اش را محقق كند. ورود ويرا (مربى قهرمان ملت هاى آسيا) به تهران نشان داد مديرعامل دروغ نمى گفته است. او توانست پاى ويرا را به تهران بكشاند و وى را براى هدايت تيم مس راضى كند. همه چيز طبق ميل مديرعامل پيش مى رفت. حتى متن قرارداد او هم تنظيم شد اما... فقط چند تماس تلفنى از سوى همان مقاماتى كه مصرانه خواستار حضور قلعه نويى در كرمان شده بودند، دوباره داستان نيمكت مس را به سمتى برد كه خلاف خواسته هاى نيك نفس بود. توقع مرد برزيلى مبنى بر دريافت ۵۰ درصد اوليه حقوق و مزايايش براى يك فصل و نيم قرارداد بهانه بسيار خوبى شد تا هيأت مديره مس آن را دستاويز منتفى شدن مذاكرات با اين مربى كند. كار به جايى مى رسد كه نيك نفس در سكوت استعفاى خود را تقديم هيأت مديره مى كند. استعفايى كه خيلى سريع رد شد.
جلسه پشت جلسه، آخرين نشست آنها يكشنبه هفته قبل در هتل لاله صورت گرفت. از ساعت ۱۶ تا ۲۱ شب اينها دور يك ميز نشستند و آنقدر بحث ادامه پيدا كرد تا اينكه نيك نفس گوشه هايى از دلايل خود براى جذب مربى خارجى و عدم تمايل به حضور مربى داخلى را مطرح كند. او به مبلغ و خواسته هاى امير ايراد گرفت و آنها را متناسب با شرايط مس ندانست. در همان جلسه با قلعه نويى تماس گرفته مى شود كه اين بار جناب ژنرال در يك عقب نشينى عجيب، هم مبلغ درخواستى خود را به شكل قابل توجهى كاهش مى دهد و هم حاضر مى شود به خواسته مديرعامل تن در دهد. آيا شگفت زده نمى شويد؟ قلعه نويى كه مى توانست هم مربى پاختاكور باشد، هم گزينه سرمربيگرى تيم ملى بود، چرا تا اين حد خواسته هايش را تنزل داد؟ نيك نفس بايد با شرايط جديد كنار مى آمد!
كرمان در انتظار مردى است كه پس از حضورى سه ساله در استقلال با درخشيدن ستاره هايى چون جبارى، عنايتى، اكبرپور و... به قهرمانى رسيد و همين قهرمانى تنها نقطه درخشان كارنامه امير قلعه نويى است هرچند امير در دفاع از عملكردش در تيم ملى بهانه ها و استدلال هايى غير قابل قبول مى آورد، اما شكست او همراه يك از بهترين تيم هاى تاريخ فوتبال ايران، هرگز از افكار عمومى پاك نخواهد شد! امير قلعه نويى كه به ادعاى خودش براى بازگشت به تيم ملى برنامه ريزى كرده، در مس به چه نتيجه اى مى رسد؟ آيا مى تواند يك شگفتى خلق كند يا باز هم بهانه هايش را از سر مى گيرد؟ گروهى از هواداران مس معتقدند قلعه نويى يك بار به تيم آنها پشت كرده و حالا قصد بازگشت دارد. آيا همين اختلاف نظرها در مورد استخدام قلعه نويى براى رهبرى تيم روى عملكرد وى تأثير مستقيم نخواهد گذاشت؟ به نظر مى رسد او بايد در هواى سرد كرمان دست هايش را گرم كند اما با كدام آتش؟ شايد فقط خودش بايد به آن دست هاى تنها و تركيده از سرماى هوا «ها» كند تا گرم شود!

حميد رستمى
Hamid Rostami

حضور «على انصاريان» و «حسين كاظمى» در برنامه «چارخونه» شبكه سوم سيما به عنوان بازيگر هر چند نه اولين حضور ستارگان مستطيل سبز در جعبه جادويى بود و نه نقطه پايانى بر اين مشاركت تعريف نشده ولى باز نشانگر اين نكته بود كه هر كس به فراخور استعداد و توانايى هاى خود در عرصه ها حضور يابد به همان اندازه هم به شعور مخاطب ارزش قايل شده و هم سوژه موردنظر اسباب تخريب ذهنيت شكل گرفته مثبت در خاطره ها را فراهم نمى آورد.
در اينكه تلويزيون افسونگر و سحرانگيز است هيچ محل مناقشه اى نيست ولى اراده اى پولادين لازم است تا برابر وسوسه هاى زودگذر مقاومت كرده و سر در كار خويش فرو برده و براى اعتلاى دلمشغولى اصلى افراد تلاش كرد.
اين يك نكته بديهى است كه لزومى ندارد يك يك تنيس باز قهار يك فوتباليست ولو متوسط باشد و يا بالعكس. از نظر علم فيزيولوژى هم اين قضيه قابل دفاع است و انتظار «مارلون براندو» داشتن از انصاريان امرى بى ثمر است چرا كه دنياى بازيگرى عرصه اى است كه براى پرواز در آن بايد سيمرغ بود و بديهى است كه از سيمرغ بازيگرى درصدى را هم نمى توان از فوتباليست انتظار داشت. سال هاست كه تعدادى از فعالان مشترك دنياى توپ گرد و عرصه خيال  انگيز سينما و تلويزيون تمام هم و غم خويش را براى احداث پلى بين اين دو اتمسفر متفاوت مبذول مى نمايند كه تا اينجاى كار نتوانستند دستاورد چندانى داشته باشند. اين را بايد قبول داشته باشيم كه اصولا اين دو عرصه قابل جمع بستن نيستند و مقايسه و مشابهت فوتبال و نمايش با تمام اشتراكاتشان باز على السويه است چرا كه فرجام كار در دنياى فوتبال با وجود كارگردانان بزرگى همچون آلكس فرگوسن باز از درصد بسيار زيادى بخت و اقبال و تصميمات كارگردان رقيب تبعيت مى كند ولى برعكس در دنياى نمايش همه چيز از ريزترين تا كلى ترين حركات و سكنات نوشته شده و توسط كارگردان از قبل اجرا شده و بر صحنه مى رود.
كتمان ناپذير است كه هرگاه برنامه هاى طنز تلويزيون اسير روزمرگى و تكرار شده اند ناخنكى به دنياى فوتبال زده اند تا با استفاده از نشانه هاى ورزشى شناخته شده بر عامه مردم دل مخاطب را به دست آورند كه از آن جمله مى توان به شوخى تقريبا ثابت تمامى برنامه هاى طنز با برنامه ورزشى «نود» و جديدا حضور فوتباليست ها در يكى دو قسمت از هر مجموعه طنز اشاره كرد.
به ديگر سخن تلويزيون از ستارگان ورزشى فوتبال جهت رونق گرفتن بازار كساد طنز كمك مى گيرد ولى باز ابهاماتى در هزارتوى ذهن حل نشده باقى مى ماند. يكى اينكه تلويزيون بعد از اين منتفع شدن متقابلا متاعى براى عرضه دارد يا خير؟ جواب تقريبا منفى است چرا كه حضور نصف و نيمه تيم فوتبال هنرمندان شايد در روزهاى اول از نيمچه جذابيتى برخوردار بود ولى در گذر زمان آنقدر آبكى از كار درآمد كه الان با هزارگونه لطايف الحيل هم نمى شود تعداد تماشاگران بازيهاى خيرخواهانه اين تيم را به عدد ۴ رقمى رساند.
در سوى ديگر قضيه هركس در حيطه تخصص خود صاحب يك وجاهتى است كه با تغيير حيطه به دليل تناسب نداشتن با شرايط جديد نمى تواند بر وزن شخصيتى خود اضافه كند كه هيچ بلكه با تمام قوا بر پرستيژ خود چنگ و دندان مى كشد و آن را مى خراشد. تجسم صحنه هاى حضور فوتباليست ها بر صفحه تلويزيون و بازى به شدت ضعيف و غيرقابل تحمل كه حتى از يك سلام و عليك عادى هم ناتوانند نشانه هايى است بر اين مدعا. چه اگر بازيگرى به همين سهولت بود ديگر چه جاى تحصيل علم هنر و خاك صحنه خوردن و تجربه اندوختن. چرا كه هر كه از راه مى رسد مى تواند در جلدى فرو رفته و خودى نمايش دهد. شايد دوستانى بر ما خرده بگيرند كه اينان نقش بازى نمى كنند و در تلاش براى واقعگرايى و بازى در نقش خويشتن اند. اين نكته هم از نظر هنرى نمى تواند چندان قرين به واقعيت باشد زيرا كه در دنياى بازيگرى يكى از سخت ترين نقش ها، بازى در نقش خود فرد است كه معمولا بازيگران نمى توانند به راحتى آن را دربياورند و كارگردانان بزرگى چون «عباس كيارستمى» را طلب مى كند كه از نابازيگران در نقش هاى خود به خوبى استفاده كرده و پرده نقره اى را فتح كند.
اين حقيقت محض است كه هر برنامه سازى براى جذاب تر كردن برنامه خود دست به هر كارى بزند كه يكى از آنها استفاده از ستارگان ورزش باشد ولى بر ستارگان است كه با طبعى بزرگ و با احترام اين پيشنهادات را رد كرده و تلاش خويش در حوزه تخصصى را افزون تر كنند چرا كه حتى به اندازه اپسيلون هم امكان ندارد كه به عنوان مثال براى جذاب تر شدن دربى تهران از پرويز پرستويى براى حضور يك نيمه اى در اين بازى دعوت به عمل آيد. اين قضيه آنقدر خنده دار است كه نه به ذهن هيچ مسؤول ورزشى خطور مى كند و نه پرويز پرستويى آبرويش را از سر راه برداشته كه بيايد در جلوى چشم صد هزار نفر و چند ميليون مخاطب تلويزيونى از كنترل ساده ترين توپ ها عاجز باشد و بساط خنده بينندگان را فراهم آورد. تصديق مى فرماييد كه عكس اين قضيه هم مى تواند صادق باشد! مى گوييد نه؟