ايران ورزشى ـ ۳۸ عضو هيأت رييسه فدراسيون جهانى واليبال از چهارشنبه در ساختمان جديد FIVB گردهم مى آيند تا در زمينه مهمترين مسائل روز واليبال جهان تصميم گيرى كنند. در اين جلسه كه براى اولين  بار است در ساختمان جديد فدراسيون جهانى (Chateau les touvelles) در شهر لوزانو برگزار مى شود قرار است به مسائل مهمى از جمله استفاده از توپ هاى جديد طراحى شده براى واليبال در المپيك پكن رسيدگى كند. طبق برنامه ريزى صورت گرفته FIVB محدودسازى بازيكنان فدراسيون هاى زيرمجموعه فدراسيون جهانى در زمينه تغيير مليت هايشان، توسعه واليبال و تأسيس مراكز جديد در كشورهاى آفريقايى جنوبى، نيجريه، آرژانتين و كشورهاى ديگر و همين طور بررسى پيشنهادات اعضاى حاضر در اين نشست از جمله پيش دستورهاى جلسه مذكور است. قرار است روساى پنج كنفدراسيون،  گزارش هاى چگونگى رشد واليبال در قاره هايشان را ارايه دهند تا در نهايت تصميمات اتخاذ  شده در سى ويكمين كنگره فدراسيون جهانى واليبال FIVB تصويب و به اجرا گذاشته شود. اين كنگره روزهاى شانزدهم و هفدهم ژوئن (خردادماه) سال ۸۷ در دوبى برگزار مى شود.

ايران ورزشى - مربى تيم ملى ژيمناستيك كشورمان در خصوص نتايج كسب شده در رقابت هاى جام جهانى قطر مى گويد: «اين رقابت ها از سطح بالايى برخوردار بود و حضور كشورهاى قدرتمند در اين مسابقات نشان از اهميت آن داشت.»
حسين طاهرخانى مى افزايد: «رتبه اى كه رمضانپور با امتياز ۳/۱۵ در پرش خرك به دست آورد يكى از نتايج دور از انتظار بود و براى ما يك موفقيت به شمار مى آيد و اين نتايج نشان داد كه كم كم به امتياز قهرمانان جهان در حال نزديك شدن هستيم.»
وى ادامه داد: «البته بايد منتظر نتايج كامل و فيلم هاى اين مسابقات بود تا با ديدن نتايج ريز مسابقات، نتيجه گيرى نهايى را اعلام كنيم اما در كل رتبه شانزدهم در ميان ۴۴ شركت كننده بسيار راضى كننده به نظر مى رسد. اگر مى توانستيم سه نفر ديگر را هم همراه تيم اعزام كنيم مى توانستيم نتيجه بهترى بگيريم چون آنها آماده تر بودند.»
طاهرخانى افزود: «مشكل ايزدفر براى گواهى اشتغال به تحصيلش از دانشگاه آزاد و دير انتخاب شدن آزمون براى شركت در مسابقات از عواملى بود كه كار گرفتن مجوز براى حضورشان در قطر را سخت كرد. بابايى هم مشكل سربازى داشت و متأسفانه اجازه خروج از كشور را نداشت. در هر صورت مطمئن هستم اين نتايج مى تواند بابى شود تا انگيزه بچه ها براى رسيدن به امتيازات جهانى بيشتر شود.»
مربى تيم ملى ژيمناستيك از حضور مربى تيم پتروشيمى در كنار تيم ملى ابراز رضايت كرد و گفت: «اكثر ملى پوشان در تيم پتروشيمى عضويت داشتند و مربى اين تيم با بچه ها آشنايى كامل داشت. ما خود پيشنهاد اعزام مربيان ليگ را به فدراسيون داديم و در اين مورد مشكلى نداشتيم تا به نوعى انگيزه شان براى فعاليت بيشتر شود.»
وى با اشاره به ادامه اردوهاى تيم ملى خاطرنشان كرد: «تا آخر سال ملى پوشان در اردو هستند. يك هفته اول عيد را به آنها مرخصى داديم تا با شروع هفته دوم فروردين ماه به اردوى ۷ روزه در قائمشهر برويم و بعد ادامه اردوها را در تهران پيگيرى كنيم. بچه ها را براى جام جهانى در پكن آماده مى كنيم كه قرار است اواخر ارديبهشت ماه برگزار شود. اين مسابقات از اهميت ويژه اى قبل از المپيك برخوردار است و اميدوارم بتوانيم با تيم كامل شركت كنيم تا براى مسابقات جهانى سال ۲۰۰۹ امتياز لازم را به دست آوريم.»

ايران ورزشى - تيم ملى كاناپولوى ايران ۴ ماه تا مسابقه هاى جهانى كانادا فرصت دارد. كادر فنى تيم ملى حضور در دو تورنمنت بين المللى را براى آمادگى ملى پوشان در نظر گرفتند اما مصطفى ثمرى مدير تيم هاى ملى شركت در تورنمنت بين المللى انگليس قبل از رقابت هاى جهانى را حتمى تر مى داند: «به احتمال ۹۰ درصد تيم هاى ملى كاناپولوى ايران در تورنمنت انگليس شركت مى كند چرا كه زمان اين رقابت ها قبل از مسابقه هاى جهانى است.»با اينكه تورنمنت انگليس براى ملى پوشان ايران محك خوبى محسوب مى شود اما مدير تيم هاى ملى نمى داند چقدر براى گرفتن ويزا موفق مى شود: «تورنمنت انگليس اواخر خردادماه سال آينده برگزار مى شود. فرصت داريم تا اقدامات لازم را براى گرفتن ويزا انجام دهيم اما نمى دانيم چقدر موفق شويم. اما تاكيد ما براعزام هر ۳ تيم جوانان، بزرگسالان و بانوان است. از طرفى تورنمنت انگليس به خاطر حضور اروپايى ها تجربه خوبى براى ملى پوشان ما مى شود، آن هم قبل از مسابقه هاى جهانى كانادا. مى توانيم بازيكنانمان را محك بزنيم.»به گفته ثمرى، اگر سفر كاناپولويى ها به انگليس جور نشود آن وقت آنها بدون مسابقه تداركاتى با حريفان جهانى شان روبرو مى شوند: «اگر اين اعزام انجام نشود تيم بدون مسابقه تداركاتى به كانادا مى رود. هر چند ما ۴ تيم درست كرده ايم در هر دو رده جوانان و بزرگسالان تا آنها با هم هميشه مسابقه دهند اما مسابقه خارجى استرس زيادى براى ملى پوشان ما دارد كه در مسابقه درون اردويى يا حتى مسابقه با تيم هاى باشگاهى به وجود نمى آيد. جداى از اين مسأله مسابقه با تيم هاى خارجى تجربياتى براى بازيكنان دارد و نكات آموزشى را براى آنها دارد كه بازيهاى داخلى ندارند.» به نظر او تيم هاى ملى كاناپولوى ايران نيازى به سرمربى خارجى ندارند: «هنوز موفق به استخدام سرمربى خارجى نشده ايم. البته كاناپولوى ما خيلى رشد كرده به نحوى كه همه مربيان جهان به آن اعتراف مى كنند. من معتقدم ايران نيازى به سرمربى خارجى ندارد اما در اين باره من تصميم نمى گيرم و رييس فدراسيون تصميم گيرنده است اما اگر مربى خارجى بيايد ما خوشحال مى شويم.»مدير تيم هاى ملى كاناپولوى ايران اميدوار است ملى پوشان در كانادا بدرخشند: «جوانان ايران در مسابقه هاى قهرمانى آسيا قدرت خود را نشان دادند و مى توانند در مسابقه هاى جهانى شگفتى ساز شوند. بانوان هم در دوره گذشته مسابقه هاى جهانى نتيجه خوبى به دست آوردند. اگر به قرعه بدى نمى خوردند به طور حتم بهتر از اين نتيجه مى گرفتند.»

عليداد ساوه شمشكى ۳۵ ساله است اما با روحيه اى شبيه به جوانان به پيست مى رود. كاپيتان تيم ملى و نماينده ايران در المپيك ۲۰۰۶ تورين هنوز سرشار از انگيزه است و به تنها چيزى كه نمى انديشد، بازنشستگى و آويختن چوب هايش است. در حين مسابقات بين المللى ديزين و در هتل اين پيست پاى صحبت هاى عليداد نشستيم. صحبت هاى داغ و پرحرارتى كه در نقطه مقابل شب سرد كوهستان بود.
<<<
چه مقام هايى در دوران ورزشى به دست آورده اى؟
< كلاً سيزده مدال مختلف از تورنمت هاى بين المللى ايران و تركيه دارم اما در رده بين المللى رسمى در چهار دوره مسابقات آسيايى نيز شركت كرده ام .بهترين مقامم هفتم انفرادى آسيا درسال ۲۰۰۳ در مسابقات آمورى ژاپن در ماده مارپيچ كوچك است. سه تا عنوان اولى، دومى و سومى كشور را هم دارم. در سال ۸۲ اول شدم، ۸۳ دوم و ۸۴ سوم .
چه شد كه هر سال افت كردى؟
< به خاطر سنم ديگر. پير شده ام .
المپيك هم كه بودى...
< بله. المپيك ۲۰۰۶. در دو رشته مارپيچ بزرگ و كوچك. در بزرگ سى و ششم شدم و كوچك چهل و دوم.
غير از شما نماينده ديگرى از اسكى ايران در مسابقات المپيك بوده ؟
< در المپيك ،۹۸ حسن شمشكى بود.فقط هم در مارپيچ كوچك شركت داشت كه به پايان نرسيد.در المپيك ۲۰۰۲ هم باقر كلهر شركت كرد.
شما و اين دو نفر سهميه خودتان را به دست آورديد يا فقط از سهميه اسكى ايران استفاده كرديد ؟
< ببينيد هر دوره مثلاً چند نفر سهميه داريم ولى فقط يك نفر كه بهترين هم هست به المپيك مى رسد.
از نظر زمانى چقدر فاصله داريد؟
< ۱۵ ثانيه در هر مسير !
چرا اين قدر فاصله هست ؟
< به خاطر تمرينات. اسكى مال آنهاست، اگر من هم در اتريش به دنيا آمده بودم قطعا وضع بهترى داشتم.
اما سال هاست كه تمرين مى كنى؟
< آنها ۱۱-۱۰ ماه سال اسكى كار مى كنند اما ما فقط ۶-۵ ماه تمرين مى كنيم. تا بياييم كاملاً آماده شويم فصل اسكى به آخر مى رسد .مثلاً وقتى نمره اول فصل من ۱۰ است تا مى آيد نمره من بشود هفده، كار تمام است.
به نظر خودت بعد از عليداد ساوه شمشكى نفر اول بعدى اسكى ايران كيست ؟
< الان سه چهار نفر خيلى خوب هستند. حسين و پوريا ساوه شمشكى، اميد تير.
همه مربيانت ايرانى بوده اند يا تا به حال با خارجى ها هم كار كرده اى ؟
< سال ۹۹ در مسابقات كره جنوبى يك مربى اتريشى داشتيم به نام زوبل. اسم كوچكش يادم نيست. دوره خيلى خوبى بود. الان او به مدت ۴ سال سرمربى تيم ملى چك است. يعنى اين كه مربى بزرگى بود.
آقاى زوبل چقدر در كارت تأثير داشت ؟
< خيلى زياد. يك سال با من كار كرد كه عالى بود. به نظرم از بس خوب بود كه كلاً زياد به درد اسكى ايران نخورد و نتوانست زياد تأثير بگذارد چون كه با كمبودهاى ما زياد نمى توانست كنار بيايد. او شخص بزرگى در اسكى دنيا بود.قبل از او ما يك مربى خارجى ديگر داشتيم از فرانسه كه در سال هاى ۸۳ و ۸۲ شمسى با ما كار كرد. اسمش نيكولا زول بود. او با اين كه اندازه زوبل اسم بزرگى نبود اما توانست تأثير بيشترى روى ما بگذارد.
مگر چه كار مى كرد؟
< خوشبختانه ورودش همزمان شده بود با شروع اولين ليگ ايران كه شش تيم حضور داشتند. او هم تكنيك هاى روز دنيا را به ما ياد مى داد، ولى چون فقط يك پله از ما بالاتر بود و فاصله اش خيلى زياد نبود با ما و نقاط ضعف و قوت ما هماهنگ شده بود .ضمن اين كه از زوبل هم خيلى بيشتر كار مى كرد.
مهمترين درس هايى كه از آنها ياد گرفتى چه بود ؟
< سرويس كردن وسايل اسكى.
اين كه يك كارسخت افزارى است تا اين كه به مربى مربوط باشد ...
< نه. كار مربى است البته ما خودمان هم هر شب وسايلمان را تعمير و سرويس مى كرديم، ولى تأييدى كه آنها داشتند و چگونگى سرويس خيلى تفاوت داشت. آنها خيلى فنى تر اين كار را انجام مى دادند. ضمن اين كه تا پيش از آمدن آنها من در پيست موقع پيچيدن تمام وزنم را روى يك پا مى انداختم، بعد فهميدم الان كه اسكى ها كارو شده اين روش درست نيست و در موقع پيچيدن هم بايد نيروى پاها برابر باشد .
ركوردهاى شخصى خودت قبل و بعد اين مربى ها چه فرقى كردند ؟
< نبايد گفت ركورد. بايد از پوئن گفت .پيش از آمدن نيكولا زول پوئن من يكصد و بيست بود، ولى بعدش شد پنجاه و هفت. اينجا پوئن هرچه كمتر شود بهتر است .اين عدد خيلى مهم است. جالب اينجاست كه اگر روى من ۱۰ تا پوئن تأثير داشت، روى ديگران بيست تا پوئن.
چرا ؟
< چون من كه مسن تر بودم، استيلم شكل گرفته بود و برايم مشكل بود كه خودم را تغيير بدهم. بقيه بچه ها چون جوان بودند، راحت تر بودند.
دوره اسكى كردنت در سال از كى شروع مى شود تا كى ؟
< از اواخر آذر ماه تا آخرهاى فروردين. مى شود چهار ماه .هر روز. چون فرصتمان كم است. روزى هم سه ساعت.
روزى سه ساعت كم نيست ؟
< نه. چون زياد فشار مى آوريم، زياد بدنم نمى كشد.
الان حقوق شما در ماه چقدر است ؟
< چهار ساله كه دويست وپنجاه تومان مى گيرم به اضافه تمام وسايل و لوازم اسكى كه از شروع ليگ تيم ها پرداخت مى كنند .
براى خريد وسايل روز اسكى چقدر بايد
هزينه كرد ؟
< دو ميليون تومان
آرزوى آخرت در اسكى چيست ؟
< آرزوى خيلى بزرگى دارم كه نمى گويم.
چرا؟!
< بگويم همه مى خوانند به آرزويم نمى رسم. آرزويم خيلى بزرگ است به اندازه اى كه به خاطرش هنوز به مسابقه دادن با جوان هاى ۱۷-۱۸ ساله ادامه مى دهم .

در حال مصاحبه با عليداد ساوه شمشكى در لابى هتل ديزين بوديم كه توجهم به جوان تنومند جلب شد. جوانى تنومند كه حتى در بين انبوه ورزشكاران هم جلب توجه مى كرد. با قيافه اى آفتاب سوخته و اندامى ورزيده كه خاص اهالى كوهستان است. سيد ياسر صيد ۲۴ ساله و عضو تيم ملى اسكى روى چمن ايران است اما هر چقدر عليداد پرانگيزه است، در ياسر بيش از هر چيز دلمردگى و بى انگيزه گى به چشم مى خورد: «از سال ۷۲ عضو تيم هاى نونهالان، نوجوانان و جوانان ايران بوده ام. به خارج هم اعزام شده ام، در مسابقات قهرمانى جوانان جهان در اتريش بين ۹۵ نفر، بيست و سوم شدم و در مسابقات ورلدكاپ چك هم شركت كردم.» اين شايد كارنامه اى عالى و آغازى خوب براى يك جوان باشد، اما با گوش دادن به ادامه صحبت هاى صيد، راز بى انگيزگى او آشكار مى شود: «۲ سال است كه اسكى را ول كرده ام و «بيزينس» مى كنم، اول در پاركينگ كار مى كردم، اما حالا در مغازه هستم. اسكى هم برايم تبديل شده به گرفتن شاگرد، آنهم روزى ۴-۳ بار در هفته. ديروز آقاى ساوه شمشكى (رييس فدراسيون) را ديدم، گفت چرا در مسابقات شركت نكردى؟ گفتم، ان شاءالله سال ديگر. زندگى مان نمى چرخد. ۲ ماه در سال اردو داريم و بعد هم ولمان مى كنند به امان خدا تا ۶-۵ ماه بعد. با اين پول كى مى تواند زندگى كند، البته الان ليگ شروع شده و اوضاع كمى بهتر از سابق است. من پارسال دستم شكست، ۲ روز اينجا با دست شكسته مانده بودم. چون راه ها بسته بود و نمى توانستم به شهر بروم.» وقتى از او مى پرسيم در چنين مواقعى چاره چيست و نمى شود از هليكوپتر يا چيز ديگرى استفاده كرد، لبخند مى زند و مى گويد: «نه بابا، ما ديگه خودمون «يه پا» دكتريم. تحمل مى كنيم تا راه باز شد.» ياسر خداحافظى مى كند و با هيكل تنومندش در شب برفى ديزين از هتل خارج مى شود. هيكل بزرگى كه به هيچ وجه نشان از دل نازكى كه در درون دارد، نمى دهد.

هرچند در رقابت هاى دهه فجر نتوانست به مقام قابل قبولى دست پيدا كند اما تنها بدمينتون باز ايرانى بود كه با شكست حريفانش به مرحله يك چهارم نهايى صعود كرد. على شاه حسينى كه اين روزها خودش را براى كسب جواز حضور در المپيك آماده مى كند تا كنون با حضور در چند مسابقه بين المللى صعود ۲۰۰ پله اى در رنكينگ جهانى داشته. او حالا اگرچه ۵ ماه اول رقابت ها را از دست داد اما با روحيه بالا قصد دارد با كسب نتايج در مسابقه هاى ورودى المپيك جواز حضور در اين دوره از رقابت ها را به دست بياورد.
با توجه به اينكه در مسابقه هاى بين المللى دهه فجر يكى از شانس هاى ايران براى كسب مدال بودى چه شد كه از دور رقابت ها حذف شدى و حتى نتوانستى مقام سال گذشته ات را تكرار كنى؟
< امسال به دليل اينكه مسابقه ها داراى امتياز ورودى المپيك بود مى دانستم سطح مسابقه ها بالاتر از سال هاى گذشته است اتفاقاً قبل از حضور در رقابت ها آمادگى خوبى داشتم و با اين آمادگى كه داشتم به مسابقات اوگاندا رفتم اما در همين مسابقه ها مصدوم شدم و همين آسيب ديدگى باعث شد كه در رقابت هاى دهه فجر نتوانم به نتيجه خوبى دست پيدا كنم.
اما قبل از مسابقه ها مى گفتى آسيب ديدگى ات جدى نيست و به كسب نتيجه اميدوار هستى؟
< بله. خيلى اميدوار بودم كه به فينال راه پيدا كنم اما متأسفانه قرعه بدى نصيبم شد و با اينكه بازيهاى خوبى را انجام دادم اما در نهايت در نيمه نهايى نتيجه را به حريف اسپانيايى ام كه در رده ۴۸ دنيا قرار داشت واگذار كردم.
چطور شد كه در اين مسابقه ها با اينكه ميزبان بوديم اما نتوانستيم در سينگل نتايج خوبى را به دست بياوريم؟
< به نظر من بازى در خانه هم خوبى دارد و هم بدى. ميزبان بودن هميشه دليل به امتياز براى بازيكنان داخلى نيست چون من در بازيهاى خارج از كشور خيلى بهتر بازى مى كنم و آن موقع اگر حتى يك نفر همراهم باشد و ضعف هايم را به من گوشزد كند برايم كافى است اما در ايران موقعى كه بازى مى كنيم در حالى كه سالن مسابقه ها بايد مثل مسابقات تنيس كاملاً آرام باشد شلوغ است و اين تمركز من را به هم مى ريزد به طورى كه در طول مسابقه ها تمام كسانى كه پشت سرم مى نشينند از روى تعصب شان به من و تيم ايران يكصدا تشويق مى كنند و موقعى كه بازى ام را مى خواهم انجام بدهم از پشت سرم مى شنوم كه بزن آن موقع تمركز آدم به هم مى ريزد و اين مسأله باعث مى شود كه جو سنگين شود و نتوانم بازى خودم را به نمايش بگذارم.
آقاى شاه حسينى با توجه به حضورت در مسابقه هاى ورودى المپيك و تلاشى كه براى كسب سهميه المپيك مى كنى تاكنون چقدر از راه را رفتى و به چه نتايجى دست پيدا كردى؟
< با توجه به اينكه ۵ ماه اول مسابقه ها را از دست دادم و تاكنون توانستم به رنكينگ ۱۰۲ دنيا دست پيدا كنم فقط ۲۵ درصد از راه را رفته ام اما الان دارم تمام تلاشم را مى كنم كه بتوانم با حضور موفق در مسابقه هاى آينده به رده بالاترى دست پيدا كنم.
فكر مى كنى بتوانى جواز حضور در المپيك را به دست بياورى؟
< نمى دانم چون جواز گرفتن سهميه ورودى برايم موضوع مهمى است. همان طور كه براى ساير ورزشكاران يك آرزو است اما متأسفانه من ۵ ماه اول را از دست دادم و در اين چند ماه هم نتايج خوبى را به دست آوردم به طورى كه رنكينگم با چند مسابقه از ۳۰۰ به ۱۰۲ رسيد و اين موفقيت خوبى برايم بود از طرفى بهترين نتايج بدمينتون ايران را در همين چند مسابقه به دست آوردم به طورى كه در پاكستان در سينگل و دوبل اول، در سوريه سوم، اردن نايب قهرمان، ولز سوم، اوگاندا سوم و در دهه فجر هم در دوبل دومى را به دست آوردم كه اين نتايج بيشتر از نتايجى بود كه نسل قبل در مسابقات بين المللى گرفتند.
حالا با اين شرايط چه برنامه هايى براى اين روزهاى پايانى دارى؟
< اميدوارم آسيب نبينم و بتوانم به رنكينگ بالاى ۸۰ برسم چون در صورتى كه با همين توان در رقابت ها شركت كنم حتماً مى توانم صعود خوبى در رنكينگ جهانى داشته باشم. البته بايد بگويم كاوه مهرابى ديگر بدمينتون باز تيم ملى هم براى گرفتن سهميه تلاش زيادى مى كند و الان هم به دليل شرايطى كه دارد او از من يك پله بالاتر است.
با توجه به اينكه تنها يك نفر شانس حضور در المپيك را دارد شانس كدام تان بيشتر است؟
< نمى دانم. براى من فقط بردن پرچم ايران در المپيك هم است و فرقى هم ندارد من بروم يا او هدف من فقط توجه بيشتر به آينده بدمينتون است.
تا كى مى خواهى ادامه بدهى؟
< واقعيتش اين است كه من اصلاً رؤيايى فكر نمى كنم. الان ۲۶ سال سن دارم و قصد دارم تا المپيك بعدى ادامه بدهم.
آيا هدفت كسب مدال خاصى است؟
< نه. قول هيچ مدالى در آسيا يا دنيا را نمى دهم و فقط سعى مى كنم از اينكه هستم بهتر باشم.
آيا فدراسيون در اين راه شما را حمايت مى كند؟
< واقع بينانه اين است كه فدراسيون يكسرى مشكلات و محدوديت ها دارد كه اصلى ترين آن كمبود بودجه است. به همين دليل نمى تواند آن طور كه بايد از نظر مالى ما را تأمين كند به همين دليل براى كسب سهميه ورودى المپيك هزينه هاى سفرها را خودم تقبل كردم و هيچ دينى هم به گردن فدراسيون نيست.
ليگ را چطور ديدى؟
< ليگ بيش از ۱۰ سال سابقه دارد و كم كم به نظم خوبى رسيده اما هنوز تثبيت نشده هرساله تغييرات جزيى به وجود مى آيد كه اميدوارم به ثبات برسد و از حالت ۳ بازى بيرون بيايد و به قانون ۵ بازى كه شرايط بين المللى است برسد. البته بايد بگويم بزرگترين مشكل ما اين است كه قرارداد بازيكنان در هيأت ها ثبت نمى شود و اكثر بازيكنان يك نسخه از قراردادهايشان را ندارند به همين دليل هيچ بازيكنى ضمانت ندارد.
براى حل اين مشكلات چه كار بايد كرد؟
< ترتيبى بايد اتخاذ شود كه قدرت ها تقسيم شوند البته اين مسأله هم به دليل عدم اسپانسر در بدمينتون است به طورى كه در ليگ امسال بعضى تيم ها هيأت بدمينتون استان بودند كه هيچگونه حمايت مالى نمى شدند و فقط فشار زيادى روى هيأت استان ها وارد مى شود تا يك ليگ برگزار شود.
راستى نظرت درباره مربى اندونزيايى تيم ملى چيست؟
< او قبل از اينكه بيايد سرمربى تيم جوانان مالزى بود. مربى خوبى است اما متأسفانه تمام برنامه هاى ما به صورت كوتاه مدت است و او معتقد است تمام مراحل بايد پله پله شود و اميدوارم در ايران بماند و مثل مربيان قبلى تيم را نيمه راه رها نكند چون حضور اين مربى باعث شده كه بازيكنان اعتماد به نفس پيدا كنند.
كرباسى چطور؟
< اول از همه چيز بايد بگويم در ايران وقتى مربى خارجى مى آيد ديدها بهتر و امكانات بيشترى در اختيار او قرار مى گيرد اما براى مربيان ايرانى اين طور نيست و بايد بگويم مربى داخلى هم مى تواند موفق باشد و با توجه به اينكه الان در بزرگسالان تعداد بازيكنان كم است در كنار مربى جوانى مثل آقاى كرباسى مى توانيم تمرينات خوبى را انجام بدهيم.