زهرا اسدى
براى رسيدن به جاى خوش آب و هوايى كه پرسپوليسى ها انتخاب كرده اند، در اين پنج شنبه شلوغ، دست كم ۲ ساعت وقت لازم است و اين يعنى بهانه اى تازه براى شروع اعتراضات! هر كسى به سالن همايش هاى رايزن در خيابان نياوران مى آيد چند دقيقه زير لب غرغر مى كند و از طولانى بودن مسافت مى نالد. اما همين كه صبحانه سرو مى شود همه فراموش مى كنند كه چه مسافت طولانى را پشت سر گذاشتند. جمعيت نسبت به كنفرانس هاى فصل گذشته كاهش عجيبى داشته و كوچك بودن سالن - كه همين ۵۰-40 نفر را هم به زور در خود جا داده- لحظه ورود، بدجورى توى ذوق مى زند. مديرعامل و سرمربى در رديف اول نشسته اند. مصطفوى سرش را پايين انداخته و آرام و بى حوصله است. افشين قطبى هم اگرچه آرام كنارش نشسته اما هيجانات هميشگى را در چشم هايش مى شود خواند، سربرمى گرداند و به خبرنگارانى كه در رديف هاى عقب نشسته اند خوشامد مى گويد؛ موهايش خيلى سفيدتر شده و خودش لاغرتر. دوربين ها روى چهره اش زوم كرده اند و بى وقفه فلاش مى زنند. قطبى هم بالبخندى بر لب، به تك تك آنها رو مى كند تا شايد كمكى به عكاس ها كرده باشد. قرار بود ۳۶ دقيقه قبل كنفرانس شروع شود اما الان تازه سرود ملى را پخش مى كنند و بعد هم آياتى از كلام ا... مجيد. مصطفوى و قطبى بدون مقدمه به جايگاه مقابل فراخوانده مى شوند تا حاضران در سالن اين بار معترض شوند كه «پس سلام و خوشامدگويى چه شد » امروز انگار همه چيز بوى اعتراض مى دهد. مصطفوى ميكروفن را در اختيار مى گيرد و با تبريك روز تربيت بدنى شروع مى كند به صحبت: «همه اينجا جمع شده ايم تا به يك نظر مشترك درباره پرسپوليس برسيم ولى اجازه بدهيد سنت شكنى كنيم و اول از شما بپرسيم كه چرا اينجاييد به خاطر دعوت ما يا كمك به پرسپوليس از اين به بعد هم جلسه دست خودتان است. هر چه مى خواهيد بگوييد.» شايد اين حرف هاى مصطفوى براى فرار از سوالات سخت ميهمانش مطرح شده بود اما هر چه بود حرف هايش بوى دوستى مى داد و انگار مديرعامل از همين اول، همه را تحت تاثير قرار داده بود. به هرحال مصطفوى حرف هايش را مى زند و سرمربى را براى صحبت دعوت مى كند. يك «به نام خدا» مثل هميشه آغازگر صحبت هاى افشين قطبى است و جالب اينكه در شروع صحبت، از لفظ «پيروزى» استفاده مى كند: «برنامه ريزى زندگى من سه بخش دارد. اول ايمان به خدا و ايمان به خودمان، بعد هم دانش و تلاش. موفقيت من و پرسپوليس هم به همين خاطر بود. مى دانيد كه دو سال پشت سر هم قهرمان شدن خيلى سخت است ولى غيرممكن نيست. پرسپوليس هر چيزى كه من مى خواهم دارد؛ دل شير دارد. (و قبل از اينكه كسى اعتراض كند ادامه مى دهد:) ... مى دانم اين حرف خيلى تكرارى شده ولى براى ما خيلى مهم است. غير از آن، پرسپوليس مغز فوتبال و شخصيت قهرمانى هم دارد. من به مربيگرى در پرسپوليس افتخار مى كنم و اين دفعه هدف بزرگترى دارم و مى خواهم قهرمان آسيا شويم. البته بايد با كمك هم به اين هدف برسيم اما قهرمانى تنها هدف من نيست. دوست دارم پرسپوليس فوتبال متفاوتى را در ايران داشته باشد. آخرين هدفم هم اين است كه به باشگاه ثبات بدهيم. شايد يك روز من نباشم يا مصطفوى نباشد ولى پرسپوليس از همه ما بزرگتر است و ما مى خواهيم يك باشگاه حرفه اى باشد چون پرسپوليس مال مردم است نه مال ما.»

پرسپوليس پارسال بهترين خط دفاعى ليگ را داشت ولى امسال در تمام بازى ها از ضعف هاى همين خط دفاعى بيشترين ضربه را خورد.
من امروز مى خواستم درباره ۸ مورد حرف بزنم كه يكى از آنها دفاع بود. چند روز پيش در خيابان يك مرد ۷۵ ساله از من پرسيد كه دفاع تيمت چه شده! مى دانم كه اين حرف ها از روى علاقه است؛ ما در دربى فقط ۴ فرصت به استقلال داديم و يك گل آفسايد خورديم. بعد از آن بازى شما نوشتيد دفاع پرسپوليس مشكل دارد. ولى ما با همين دفاع قهرمان شده بوديم. اول فصل خيلى مشكل داشتيم و در هيچ بازى نتوانستيم از تركيبى كه مى خواهيم استفاده كنيم. مشكل سرما خوردگى هم داشتيم ولى نگفتيم كه بهانه نشود. من تنها مى توانم بگويم دفاع فقط وظيفه مدافعان يا دروازه بان نيست.
فنى ترين مشكل خط دفاعى پرسپوليس چه مى تواند باشد
مدافعان ايرانى احساسى بازى مى كنند و توپ كه از دست مى رود عقب مى كشند. ولى در فوتبال مدرن اينطور نيست و از همان جا حمله شروع مى شود. ايرانى ها عادت دارند كه با بازيكنان حريف يك به يك كار كنند و هر مدافع، يك نفر را بگيرد. ولى ما داريم ياد مى گيريم كه دفاع منطقه اى را چطور اجرا كنيم. مدافعان ما از اين به بعد نشان مى دهند كه بهترين هستند. من به آنها ايمان دارم ولى احساس مى كنم به آنها توهين شده. هيچ كس به قهرمان ليگ احترام نگذاشت و وقتى ۴ گل خورديم خيلى بد انتقاد كرديد... (و بعد دوباره ميلان را مثال مى زند كه بازى ۳- صفر برده برابر ليورپول را در يك نيمه مساوى كرد). هيچ جاى دنيا اينطور انتقاد نمى كنند ولى در ايران بعضى ها مى خواهند مدافعان ما را بكشند!
پارسال خيلى زود قول قهرمانى داديد و هر بار با اطمينان كامل تاكيد مى كرديد كه پرسپوليس قهرمان مى شود ولى ظاهرا امسال خودتان هم از اين بابت مطمئن نيستيد !
من مطمئن هستم دوباره قهرمان مى شويم؛ با ۷۰ امتياز هم قهرمان مى شويم. مى دانم الان مى خواهيد بپرسيد چرا ۷۰ امتياز و نه ۷۵ گفتم ۷۰ امتياز چون شايد فيفا چند امتياز كم كند و چند پنالتى ما را هم نگيرند! (در اين لحظه صداى خنده حاضرين سالن را پر مى كند).
پرسپوليس امسال در خط حمله هم مشكلات زيادى دارد كه بيشتر مشكلات به مهاجمان خارجى تيم مربوط مى شود. مطمئنا از آنها راضى نيستيد
پارسال خليلى يك «نيم» فرصت را هم گل مى كرد و پرسپوليس براى گل زدن در يك بازى فقط ۲-3 موقعيت لازم داشت. ولى الان حداقل بايد ۶-7 فرصت داشته باشيم تا يك گل بزنيم. وقتى يك تيم بازى را كنترل مى كند و يك دفعه نتيجه را از دست مى دهد روحيه حريف مى رود بالا و ما اين مشكل را داريم.
نگفتيد از مهاجمانتان راضى هستيد يا نه!
توره خيلى جوان است و خيلى هم با كيفيت. او تكنيك، سرزنى و قدرت شوتزنى و در يك كلام چيزهاى لازم فوتبال را يك جا دارد. تنها چيزى كه ندارد اعتماد به نفس است كه نمى تواند بعضى فرصت ها را گل كند.
ولى دى كارمو هيچ كدام از اين ويژگى ها را هم ندارد و نتوانسته انتظارات را برآورده كند! قبول داريد
بعد از يكى دو بازى درباره پائولو خيلى بد نوشتند. من در دربى نمى خواستم به او بازى بدهم. ولى عقب افتاديم و استقلال جورى بازى مى كرد كه ما به يك بازيكن بلند قد و قدرتى نياز داشتيم. در واقع من ريسك كردم به او بازى دادم. پائولو در دربى گل نزد و پاس گل نداد ولى چند بازيكن حريف را به خودش مشغول كرد! تا بقيه فرصت بيشترى داشته باشند. قبل از بازى با ابومسلم هم همه چيزش گم شد و تمركز نداشت. البته پائولو در كل فقط ۶۵ دقيقه براى ما بازى كرده كه يك پاس گل داده و چند موقعيت هم درست كرده ولى ما راضى نيستيم. حتما يادتان هست كه رونالدو وقتى جوان بود در آيندهوون چند ماه به او فرصت دادند. پائولو هم تكنيك ندارد و بيشتر قدرتى است ولى فوتبال حوصله مى خواهد شك ندارم اگر پائولو سالم بماند و به او كمك كنيم بيشتر از ۱۰ گل براى پرسپوليس مى زند. درباره توره هم همين تفكر را دارم.
اوايل فصل، وقتى خليلى مصدوم شد مهاجمى مثل او را جذب نكرديد. اين انتقادهاى بسيارى را به دنبال داشت.
به من گفته بودند باشگاه با توره حرف زده. نيكبخت و خيرخواه هم در ليست ما بودند و من فكر مى كردم به اندازه كافى فوروارد داريم و مى توانيم برويم جلو، در فوتبال گاهى شرايط سخت مى شود وقتى يك بازيكن جديد مى گيرى، چون نمى دانى در آن فضا چطور عمل مى كند. پرسپوليس هم با بقيه تيم ها فرق دارد. ولى من فكر مى كنم با همين فورواردهايى كه داريم موفق مى شويم و خليلى هم كه در نيم فصل اضافه شود ديگر مشكلى نخواهيم داشت.
ماته فصل قبل براى پرسپوليس خوب كار كرد. چه دليلى داشت او را كنار بگذاريد و دى كارمو را بياوريد
من درباره ماته هم صحبت كرده بودم. او خيلى حرفه اى بود و شايد مى توانست بيشتر كمك مان كند ولى مطمئن هستم اگر به پائولو هم وقت بدهيد، جواب مى دهد.
با اين همه ستاره كسى انتظار ندارد پرسپوليس اينقدر يكنواخت بازى كند. وقتى ابومسلم آنقدر به پرسپوليس فشار مى آورد هيچ تغييرى در جهت بيرون آمدن از اين فشارها ايجاد نكرديد و انگار برنامه اى نداشتيد!
قبل از گل اول بازيكنان ما اشتباه كردند و با داور بحث كردند ولى آنها با هوش كار كردند و با سرعت بالايشان روى يك حركت تمرين شده گل زدند. واعظى هم حتما مى داند كه نبايد روى تير يك گل بخورد، گل دوم هم روى شوت آنها وارد دروازه ما شد. ما چند تعويض كرديم و بازى را در دست گرفتيم. گل قشنگى هم زديم ولى توره فرصتى را از دست داد كه باور كردنى نبود. اگر توپ او گل مى شد بازى عوض مى شد. بعداز آن در ۵ دقيقه ۲ اشتباه بزرگ را مرتكب شديم و ۲ گل خورديم. آن موقع فقط مى خواستيم به بازى برگرديم ولى گاهى دست مربى واقعا بسته است. فكر كردم بيشتر از آن كارى نمى توانستم بكنم. بازى كه شروع مى شود ما فقط ۳ تعويض داريم و ۱۰ دقيقه براى صحبت كردن. چون بيشتر حرف هايى را كه كنار زمين مى زنيم بازيكنان نمى شنوند.
وقتى براى اولين بار ماركو به برزيل سفر كرد گفتيد رفته بازيكن بياورد. جذب بازيكن وظيفه مربى است
بله! در همه جاى دنيا مربى در اين كار كمك مى كند، DVD هاى پائولو را ديده بوديم ولى من نمى توانستم خودم بروم برزيل او را بياورم. قرار شد ماركو برود كه مربيان و تيم هاى برزيل را مى شناسد. همكاران من آنقدر عالى هستند كه هر كدامشان بگويند اين بازيكن خوب است من مى پذيرم چون آنها مغز فوتبال دارند. درباره پائولو دوباره مى گويم كه فوتبال فقط تكنيك نيست، بعضى ها ذات گل زدن دارند. پائولو هم همين طور است.!
شما ۲۰ روز اول فصل كنار تيم نبوديد و الان هم دائما تمرينات را به خاطر سفر به دبى تعطيل مى كنيد. با اين وضعيت سرنوشت پرسپوليس به مخاطره نمى افتد
قرار نبود آن مدت من با پرسپوليس كار كنم به همين دليل نبودم. ولى به شما مى گويم كه وضعيت تيم خيلى خوب است و آخر فصل قهرمان خواهد شد. ما براى تمام روزهاى مان از قبل برنامه ريزى كرده ايم و طبق برنامه قرار بود در اكتبر ۴ روز تعطيلى داشته باشيم. هر كسى هم مى تواند از تعطيلاتش استفاده كند. من هم به استراحت و آرامش نياز دارم ولى اينجا چون مردم خيلى به من لطف دارند و هرجا بروم عكس و امضا مى خواهند نمى توانم چند روز تنها باشم. گاهى لازم است جايى باشم كه از فوتبال حرف نزنم و فقط هم در تعطيلات به دبى رفته ام.
شما هميشه از فوتبال بين المللى حرف مى زنيد و پرسپوليس از حيث مربى و بازيكن واقعاً بين المللى است ولى جايى كه بايد نمى بينيم بين المللى باشد
حرف شما را قبول دارم. يك تيم اگر بخواهد در تمام بازى ها گل اول را بخورد نمى تواند قهرمان شود چون تمركز و هماهنگى اش از بين مى رود. تيمى كه مى خواهد قهرمان شود در هر بازى بيشتر از يك گل نبايد بخورد. ما در اين ۹ بازى خوب بوديم و گاهى بين المللى بازى نكرديم. فوتبال وقتى كيفيت دارد كه بازى را كنترل كنى و موقعيت بسازى. وقتى هم توپ را از دست مى دهى بازى را ببندى و نتيجه را برگردانى و ما سعى مى كنيم پرسپوليس را به اين شرايط برسانيم.
بعد از بازى با ابومسلم سرمربى اين تيم پرسپوليس را كهكشانى خطاب كرد و باعث شد همه بگويند قطبى راه استفاده از ستاره هاى كهكشانى تيمش را بلد نيست!
من با مربيان بزرگى مثل بوراميلو تينوويچ، هيدينك و ادوكات كار كرده ام و مى دانم چطور از ستاره ها استفاده كنم. وقتى در تيم ملى كره و سامسونگ حتى گالكسى هم بودم ستاره كم نداشتيم و بلدم با آنها كار كنم. شما هم قبول كنيد كه در يك تيم هميشه فيكس ها خوشحال و راضى اند و نيمكت نشينان ناراحت!
درباره مشكلات و كندى خط دفاع پرسپوليس خيلى صحبت كرديد ولى نگفتيد براى رفع اين مشكلات چه راهكارهايى داريد
راهش ساده است. بايد فضاهاى باز را با حركت هاى عرضى ببنديم. با لوزى ها و مثلث هاى كاذب و بالا بردن سرعت توپ فضاسازى كنيم. گاهى در اين باره به مشكل مى خوريم چون بازيكنان سرعت و تمركز خود را از دست مى دهند. بايد ياد بگيريم بازيسازى را از دفاع شروع كنيم. گاهى هم پيش مى آيد كه روى دو صحنه دو بار گل مى خوريم و شما با نوشته هاى تان روحيه را از ما مى گيريد و به حريفان مى دهيد!
شنبه (امروز) يك بازى سخت مقابل فولاد داريد. پرسپوليس براى نزديك شدن به صدر جدول بايد ببرد و جلالى هم اگر نبرد اخراج مى شود. اين بازى را چطور پيش بينى مى كنيد
ما بعد از اينكه دو بازى را برده بوديم با استقلال مساوى كرديم و به ابومسلم باختيم. بعد از آن باخت تهران را براى ما جهنم كردند و نوشتند پرسپوليس ضعيف شده. ما مى دانيم در اهواز هم بازى خيلى مشكلى داريم. فولاد با انگيزه است و مربى بسيار خوبى دارد كه مى خواهد با حمايت تماشاگرانش ما را ببرد. هميشه هر تيمى مى خواهد با پرسپوليس بازى كند دو برابر خودش بهتر مى شود. يعنى با آن تيمى كه ما آناليزش كرده بوديم خيلى متفاوت مى شود ولى ما بايد تلاش كنيم تا نتيجه بگيريم. جدول خيلى فشرده است. شايد با كسب برد صدرنشين بشوى و با يك باخت دهم. به همين دليل بازى با فولاد برايمان خيلى حساس است و كادر فنى و بازيكنان، همه مى خواهند براى بردن تلاش كنند.

آقاى مديرعامل خيلى سعى كرد با صحبت هاى ابتدايى اش كنفرانس را دوستانه شروع كند اما عصبانيت ناگهانى اش كه دور از انتظار هم نبود، همه چيز را به هم ريخت. توهين او به يك خبرنگار- وقتى خطاب به او گفت: شما يد طولايى در دروغ نويسى دارى- ولوله عجيبى در سالن به راه انداخت. ديگر كسى صحبت هاى مصطفوى را كه سعى داشت توهين اش را به گونه اى «ماست مالى» كند، نمى شنيد. عكاس ها هم چند دقيقه اى دوربين ها را خاموش كردند تا بوى تحريم را به خوبى حس كنيم. خبرنگارى كه به او توهين شده بود چند دقيقه بعد جلسه را ترك كرد و سايرين هم كه براى همين كار دو دل بودند خيلى دلشان مى خواست آنها هم جلسه را ترك كنند تا شايد توهين مصطفوى را جواب داده باشند اما صبورى كردند و تا آخر جلسه نشستند. البته آقاى مديرعامل در ادامه از كنايه هاى حاضران در امان نبود. چند دقيقه بعد و درحالى كه قطبى هم مثل خبرنگاران از رفتار مديرعامل بهت زده شده بود؛ يك خبرنگار دلخورى خود را اينگونه بيان كرد: «از حضور در اين جلسه پشيمان شدم و اگر به خاطر رسالت كارى ام نبود، صددرصد مى رفتم ولى من هم مثل بقيه ماندم تا آبرودارى كنم. همان طور كه قبلا بارها آبرودارى كرده و ننوشتيم كه گاهى چه اتفاقاتى در باشگاه مى افتد. فقط بايد بگويم براى خودم متاسفم.» و البته داريوش مصطفوى در يك ساعت باقى مانده جلسه هر چه كرد نتوانست دلخورى خبرنگاران را برطرف كند.

ايران ورزشى- درباره رحمان رضايى و سرخپوش نشدنش حرف بسيار است. از يك طرف مى گويند رييس هيات مديره پرسپوليس حتى بر سر مسائل مالى هم با اين مدافع به توافق رسيده و چك هم نوشته. از طرف ديگر هم مى شنويم كه مديرعامل باشگاه به خاطر اختلافش با هدايتى خيلى با اين انتقال موافق نيست و به همين خاطر توپ را به زمين سرمربى انداخته اما انگار افشين قطبى هم با مديرعامل موافق است او البته اظهار نظر صريحى در اين باره نداشته اما صحبت هايش در كنفرانس مطبوعاتى، همان حرف آخر و در واقع «نه!» او به رحمان رضايى است: «ما فقط يك جاى خالى داريم و بايد درست تصميم بگيريم. من هنوز در اين باره تصميمى نگرفته ام و بايد بيشتر فكر كنم. رحمان رضايى الان ۳۳ ساله است و ۷ ماهى مى شود كه بازى نكرده البته او بازيكن بسيار بزرگى است و ممكن است به هر تيمى كمك كند. ما نمى خواهيم او را زير سؤال ببريم ولى الونگ هم هست و ما نياز زيادى به او داريم. به همين خاطر است كه مى خواهيم منطقى تصميم بگيريم. بايد با حوصله تر باشيم. اجازه بدهيد بهتر تصميم بگيريم تا يك شانسى را كه داريم بى جهت از دست ندهيم.» اينكه چرا قطبى حاضر نيست به صراحت در اين باره حرف بزند بر ما هم پوشيده است اما آنچه مشخص است اينكه او تمايلى به جذب رحمان ندارد.

ايران ورزشى- افشين قطبى با همان ادبيات خاص در فوتبال ايران چهره شد و به يكباره لقب امپراتور گرفت. حالا هم تمام رفتار و حرف هايش تحت تأثير همان ويژگى هايى است كه روز اول نشان داده بود. او هرگز بعد از باختن بهانه نياورد و كسى را مقصر جلوه نداد تا محبوب تر شود. حتى روزى كه تيمش با دريافت ۴ گل در اهواز و برابر استقلال اهواز نه چندان مدعى تحقير شد، ولى امسال او را به گونه اى ديگر ديده ايم. يكجورهايى شبيه ديگر مربيان ايرانى. البته خودش با ما موافق نيست و در پاسخ به خبرنگارى كه در اين باره او را مورد سؤال قرار مى دهد، مى گويد: «من هنوز همانم.
بعد از دو باخت امسال برابر مس و ابومسلم هم عليه داورى حرف نزدم. آن موقع هم حرف هايم فنى بود و با ادب صحبت كردم. تنها بازى كه عصبانى شدم و گله كردم ذوب آهن بود چون من سرباز مردم و پرسپوليس هستم. احساس كردم مشكلاتى در باشگاه است كه به پرسپوليس استرس وارد كرده.
فوتبال ما با اين همه هوادار، بايد حرفه اى تر باشد و من هدفم همين بود. من هم انسانم و نمى توانم ببينم كه به پرسپوليس ظلم مى شود. وظيفه من است كه همه جا حامى تيم و بازيكنانم باشم و آنها را تنها نگذارم البته به داورها هم احترام مى گذارم و معتقدم آنها هم مثل هر انسان ديگرى اشتباه مى كنند ولى آن روز واقعاً به آن شوك نياز داشتيم.»

برخلاف مديرعامل كه همان چند سؤال كوتاه آنگونه برافروخته اش كرده بود، افشين قطبى با آرامشى خاص به سؤالات پاسخ مى داد. او از ابتدا تا انتهاى كنفرانس مورد انتقاد بود اما هرگز بحث را به حاشيه نكشيد و تمام سعى اش اين بود كه حرفه اى رفتار كند. اتفاقا در اواسط جلسه و به دليل درگيرى چند وقت پيش خود با يك خبرنگار در محل تمرين مورد كنايه قرار گرفت. اما اين بار عصبانى نشد و خيلى آرام اينچنين گفت: «قسم مى خورم كه هرگز كسى را با لفظ حيوان خطاب نكردم. من دقيقا اين جمله را گفتم كه «اينطور كه شما با ماركو رفتار مى كنيد، حيوان با حيوان رفتار نمى كند.» ولى آنها حرف مرا عوض كردند و طور ديگرى نوشتند. مرا ببخشيد. باز هم عذرخواهى مى كنم ولى قسم مى خورم كه فقط همان جمله را گفته بودم. خب من هنوز فارسى را هم خيلى خوب حرف نمى زنم و شايد بهتر بود اين جمله را نمى گفتم. همان موقع خيلى ها به من گفتند همه چيز را تكذيب كن ولى من اين كار را نكردم چون واقعا آن حرف را نزده بودم.
حالا هم مى گويم به من حق بدهيد كه گله كنم. من هم مثل شماها انسان هستم و همه ما اشتباه مى كنيم. خواهش مى كنم بياييد با هم حرفه اى تر رفتار كنيم تا كمكى به همديگر كرده باشيم. همه ما بايد از اين كه هستيم حرفه اى تر باشيم.»