فوتبال ایران / شناسه خبر: 72190 / تاریخ انتشار : 1395/10/1 17:20
|

احترام به یک دوستی عمیق: دایی-غلامپور

آخرش از فوتبال همین احساس قوی، همین دوستی‌های جانانه و همین منش انسانی باقی می‌ماند. ماندن پای یک دوست، این زیباترین تصویر از نمایشی به نام فوتبال است.

ایران ورزشی آنلاین / تمام آن صحنه‌هایی که غلامپور شادی عمیقش را با پریدن روی کول دایی نشان می‌داد، آن صحنه‌هایی که خیال می‌کردیم اغراق است. همه‌ی آنها را به یاد بیاوریم و به درکی برسیم از یک دوستی عمیق. علی دایی حتی وقتی سرمربی پرسپولیس شد، انتقادات را تحویل نگرفت یا به جان خرید و دوست استقلالی‌اش را به مربی پرسپولیس تبدیل کرد. ماندن پای رفاقت و درک موقعیت‌های یک دوست دیرپا، همان چیزی است که برای دایی از فوتبال مهم‌تر بود.

بعد از بازی پرهیاهوی نفت-استقلال، وسط آن‌همه جنجال، حواس دایی بود که پیروزی تیمش را به خانواده غلامپور و به سیاوش، پسر رفیقش تقدیم کند. سیاوش با یک بیماری می‌جنگد و دایی در میانه‌ی حاشیه‌های بازی، متنِ زندگی را از خاطر نمی‌برد.

به این دوستی عمیق، به این رفاقت جانانه احترام بگذاریم و این احساس میان دایی و غلامپور را دوست بداریم. ممنون آقای دایی که رفاقت را نیک می‌شناسی. دوستی شما تماشایی‌تر از فوتبال بود.

کلیدواژه

علی دایی

بهزاد غلامپور

سیاوش غلامپور

captcha