یادداشت / شناسه خبر: 74259 / تاریخ انتشار : 1395/12/25 20:15
|

اتفاقات را به پای برنامه درازمدت ننویسیم / جوانگرایی بله، پروژه نه

آرمن ساروخانیان / باشگاهی که به طور سنتی مدعی است، به سختی می‌تواند قدم در چنین راهی بگذارد. استقلال هر سال باید برای قهرمانی وارد لیگ شود.

ایران ورزشی آنلاین / آرمن ساروخانیان / رسانه‌ها رابطه نزدیکی با کلیشه‌ها دارند. وقتی استقلال در نیم‌فصل دوم روی دور برد افتاد و شهرآورد را هم برد، همه از «پروژه جوانگرایی» این تیم نوشتند، ولی واقعا می‌توان به تغییرات این فصل استقلال چنین نامی داد؟ پروژه جوانگرایی چه تعریفی دارد و پیش‌نیازهایش چیست؟

جوانگرایی قبل از آنکه تصمیم کادر فنی باشد، از سیاست کلان مدیریت می‌آید. این باشگاه است که بر اساس انتظارات هواداران، بودجه و هدف‌گذاری‌‌اش تصمیم به جوانگرایی می‌‌گیرد. اگر باشگاه به این جمع‌بندی رسید، سرمربی هم بر اساس این پروژه انتخاب می‌شود؛ کسی که قابلیت ساختن یک تیم جوان و آینده‌ساز را داشته باشد. گام سوم بستن تیم است و اگر باشگاه چنین برنامه‌ای دارد، لازم است که بازیکنان جوان را با قرارداد بلندمدت جذب کند. باشگاهی که به دنبال جوانگرایی باشد، آماده است که در شروع کار نتایج را قربانی تجربه گرفتن و بلوغ بازیکنان جوانش کند؛ بازیکنانی که حداقل سه فصل در این تیم خواهند بود و باشگاه خیالش راحت است که آنها بعد از مطرح شدن اختیار جدایی ندارند. از طرف دیگر هواداران باید توجیه شوند که در شروع این فرآیند ممکن است نتایج باب میل‌شان نباشد و انتظارشان برای قهرمانی طولانی شود. در این شرایط می‌توان به تغییرات اخیر استقلال لقب پروژه جوانگرایی داد؟

 

تیمی که برای قهرمانی بسته شد

مسیر تحولات این باشگاه از تابستان گذشته تا امروز را مرور کنیم: استقلال که در لیگ پانزدهم سوم شده بود، فصل جدید را با هدف قهرمانی شروع کرد. تیمی که مظلومی در اختیار داشت، مسن نبود که نیاز به جوانگرایی داشته باشد. خریدهای باشگاه بیش از آنکه با هدف کاهش میانگین سنی باشد، برای تقویت تیم بود و هرچند بازیکنان جوانی هم به تیم اضافه شدند، وریا غفوری، بختیار رحمانی و لئوناردو پادوانی هم در راس فهرست ورودی‌ها بودند. استقلال در شروع فصل امتیازات مهمی از دست داد، ولی این لغزش‌ها به دلیل میانگین بالای سنی تیم نبود. مشکل اصلی این تیم ناهماهنگی بازیکنان جدید و قدیم و نداشتن تعادل بین توان دفاعی و هجومی‌اش بود.

 

محرومیت از نقل و انتقالات

برای رفع این مشکلات بود که منصوریان فهرست خریدهای نیم‌فصل را تنظیم کرد و اهداف اصلی این مربی تیموریان، جباروف (دو بازیکن بالای 30 سال) و همچنین شهباززاده بودند. وقتی باشگاه متوجه خبر محرومیت فیفا شد، این مربی چاره‌ای جز استفاده از بازیکنان جوانش نداشت. منصوریان چند بار در مصاحبه‌هایش تاکید کرده که این محرومیت «توفیق اجباری» نیست و ترجیح می‌داد بتواند بازیکنان مورد نظرش را جذب کند. از سوی دیگر نزدیکان این مربی مدعی‌اند که او خیلی هم از این موضوع ناراحت نیست و از ترکیب جدید تیمش راضی است، ولی موضع او هرچه باشد، نمی‌توان جوانگرایی استقلال را یک پروژه دانست، چرا که بدون برنامه قبلی بوده است.

 

قراردادها تمام می‌شود

استقلال در واقع این جوانگرایی را از آخر به اول شروع کرده. وقتی شانس قهرمانی از دست رفت و خرید بازیکنان جدید ممکن نبود، کادر فنی سراغ این بازیکنان رفت و امیدوار است این بازیکنان با کسب تجربه بتوانند در فصول آینده تیمی مدعی بسازند. این در حالی است که قرارداد خیلی از این بازیکنان در پایان فصل تمام می‌شود و این تناقض بزرگ دیگری است که اجرای یک برنامه بلندمدت را زیر سوال می‌برد.

بهنام برزای در نیم‌فصل دوم به یکی از بازیکنان اصلی ترکیب منصوریان تبدیل شده، ولی قرارداد سه‌ساله‌اش در پایان فصل تمام می‌شود و ماندنش به تمدید قرارداد بستگی دارد. پدیده این روزهای استقلال، امید نورافکن هم به نقل از چند سایت مختلف وضعیتی مشابه برزای دارد و استقلال برای حفظ این هافبک ارزشمند باید هر چه زودتر بتواند قراردادش را تمدید کند. فرشید اسماعیلی، دیگر هافبک کلیدی آبی‌ها هم ظاهرا تا پایان فصل قرارداد دارد و باشگاه برای تمدید باید رقم بالاتری به او پیشنهاد بدهد. مجتبی حق‌دوست با قرارداد قرضی به استقلال پیوسته و ماندن او هم نیاز به رضایت باشگاه نفت دارد. مجید حسینی، مدافع جوان استقلال هم به تازگی قراردادش را از آماتور به حرفه‌ای تبدیل کرده، ولی مشخص نیست که چه زمانی به پایان می‌رسد. میلاد زکی‌پور و سید حسین حسینی تنها بازیکنان جوان استقلال هستند که قراردادی طولانی دارند و باشگاه می‌تواند روی آنها برای فصل بعد هم حساب کند.

اگر بازیکنانی که تا پایان فصل قرارداد دارند به پیشنهاد بهتر تیم‌های دیگر جواب بدهند یا پیشنهادی از لیگ‌های خارجی داشته باشند، استقلال برای فصل آینده مجبور است تیم جدیدی ببندد و تضمینی وجود ندارد که بتواند چنین بازیکنان جوان و باکیفیتی پیدا کند.

 

هواداران قهرمانی می‌خواهند

باشگاهی که به طور سنتی مدعی است، به سختی می‌تواند قدم در چنین راهی بگذارد. استقلال هر سال باید برای قهرمانی وارد لیگ شود و هواداران هرگز حاضر نیستند جام‌ها را قربانی برنامه‌های بلندمدت کنند. هیچ هیات‌مدیره‌ای نمی‌تواند هواداران تیمی در وضعیت استقلال را راضی کند که یک فصل مسابقات برای آنها حکم کارآموزی را داشته باشد. باشگاهی مثل استقلال همیشه مجبور است بهترین‌ها را بدون توجه به سن‌شان جذب کند. ترکیب نسبتا جوان فعلی نتایج خوبی گرفته و توانسته خودش را تا رده سوم بالا بکشد، ولی هواداران تا زمانی پای این تیم می‌ایستند که نتیجه بگیرد و اگر روزی ورق برگردد، این تمجیدها فراموش می‌شود.

کلیدواژه

استقلال

آرمن ساروخانيان

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha