ورزش ایران / شناسه خبر: 74479 / تاریخ انتشار : 1396/1/20 17:14
|
نخستین ایرانی فاتح هشت هزار متری‌های دنیا

عظیم قیچی‌ساز: قله‌ها را در فکرم فتح می‌کنم

برای صعود تاریخی و اتفاق بزرگ ورود عظیم قیچی‌ساز کمپینی ایجاد شده به نام ایران بالا که هم به بالارفتن پرچم ایران روی چهارده قله مرتفع دنیا اشاره می‌کند و هم او را به زبان ترکی پسر ایران معرفی می‌کند.

ایران ورزشی آنلاین / نام اورست را اکثرمان به عنوان بلندترین نقطه روی زمین شنیده‌ایم. قله‌ای که 8800 متر ارتفاع دارد و مرتفع‌ترین قله دنیاست. در دنیا تنها چهارده قله وجود دارد که بالای هشت هزار متر ارتفاع دارد که همگی در هیمالیا و قراقروم قرار دارد. قله‌هایی که فتح‌شان آرزوی تمام کوهنوردان سراسر دنیاست و انسان‌های بسیاری از سراسر دنیا رویای ایستادن روی یکی از آنها را در سر می‌پرورانند. در تاریخ کوهنوردی دنیا هم تنها 34 نفر توانسته‌اند هر چهارده قله را صعود کنند، 34 نفر در هفتاد سال گذشته که اورست برای اولین بار توسط هیلاری افسانه‌ای فتح شد. حالا یک کوهنورد ایرانی هم دارد افسانه‌ای می‌شود. او که سیزده قله از این چهارده قله را فتح کرده فردا برای فتح چهاردهمین قله راهی می‌شود.
عظیم قیچی‌ساز روز گذشته در آستانه آغاز سفرش برای فتح لوتسه (چهاردهمین قله) در میان خبرنگاران حاضر شد و به گفت و گو با آنها پرداخت. گفت و گویی که به روند گذشته او، تجربه‌ها و برنامه پیوستنش به باشگاه هشت هزار متری‌ها اختصاص داشت. باشگاهی که کوهنوردانی که تمام قله‌های هشت هزارمتری را فتح کرده‌اند در آن حضور دارند. این باشگاه 34 عضو دارد که البته تنها 15 عضو آن این صعود‌ها را بدون اکسیژن مصنوعی انجام داده‌اند و حالا عظیم می‌شود نفر شانزدهم!

صعود‌های انفرادی
عظیم قیچی‌ساز در ابتدای صحبت‌هایش به انفرادی بودن صعود‌ها و عدم حمایت وزارت ورزش و فدراسیون اشاره کرد: «من تنها دو قله اول را در صعود اولم با تیم فدراسیون و به صورت تیمی فتح کردم اما سایر صعودهایم همگی انفرادی بود چراکه صعود تیمی انرژی بسیاری می‌طلبد و همچنین با در نظر گرفتن خطرات بسیار زیاد مسیر، پذیرفتن مسوولیت فردی دیگر امکانپذیر نیست. به همین دلیل من تمام صعود هایم را انفرادی انجام می‌دهم و هیچ گاه هم از جانب مسوولان حمایت نشدم.»

هرکس در دنیا نقش خودش را دارد
هیمالیانورد ایرانی در ادامه می‌گوید: «هیچ‌وقت از کسی انتظاری نداشتم و سعی کردم روی پای خودم بایستم. فکر هم می‌کنم که یکی از دلایل اصلی موفقیتم همان بوده. اگر می‌خواستم بنشینم و منتظر حمایت و کمک بمانم هیچ‌وقت به اینجا نمی‌رسیدم. به نظر من هرکس در دنیا و کشورش نقش خودش را دارد. یکی می‌رود شهید می‌شود، یکی از لحاظ عملی کمک می‌کند، یکی در هنر یکی در پزشکی و من هم در این راه قدم بر می‌دارم تا نام و پرچم کشورم را در دنیا مطرح کنم.»

رکوردهای عظیم
عظیم قیچی‌ساز در کنار صعود بدون اکسیژن و باربر، یک رکورد قابل توجه دیگر هم دارد. او در توضیح آن می‌گوید: «تلاش‌های چند باره برای صعود به قله هشت هزار متری اتفاق عجیبی نیست. کوهنوردان مطرحی هستند که برای فتح یک قله هفت، هشت و حتی ده بار تلاش کرده‌اند اما هنوز موفق نشده‌اند. با این حال من موفق شده‌ام تمام سیزده قله را در اولین تلاش فتح کنم که در نوع خودش کم نظیر است. از طرف دیگر همین که اعضای بدنم سالم است و هیچکدام از اعضای بدنم اعم از انگشت و گوش و بینی را به دلیل سرمازدگی از دست نداده‌ام واقعا جای خوشحالی دارد.»

راه دشوار صعود
قیچی‌ساز درباره راه دشوار صعود نیز توضیح می‌دهد: «برای صعود قله‌های هشت هزارمتری مانند اورست یا دیگر قله‌ها، باید حدود ده روز پیاده روی کنیم تا به کمپ اصلی برسیم! بعد از چند روزی استراحت برای هم هوایی (هماهنگ شدن بدن با کمبود اکسیژن در ارتفاع بالا) به کمپ بالاتر رفته و برمی‌گردیم تا وسایل را با خودمان ببریم. گاهی باید چندین مرتبه این راه را برویم و برگردیم تا کمپ مان را به طور کامل منتقل و برای ادامه صعود آماده شویم.» او ادامه می‌دهد: «پس از این کار با بررسی شرایط آب و هوایی سه چهار روز آینده، خودمان را برای صعود به قله آماده می‌کنیم که آن هم به نسبت قله و سختی‌اش، می‌تواند تا دو روز هم رفت و آمدش طول بکشد! دو روز بدون استراحت و اگر قرار بر خواب شب و استراحت باشد طول آن به سه روز هم می‌رسد.»

صعود قله‌ها در فکر و خیال
عظیم قیچی‌ساز در پاسخ به سوال ما درباره تمریناتش در ایران برای صعود هشت هزار متری‌ها اینطور پاسخ می‌دهد: «بیشتر باید کار هوازی انجام داد. درست است که ما در ایران بلندترین قله مان دماوند پنج هزار و ششصد متری است اما اگر بدن آماده باشد و از آن مهم‌تر روح و روان کوهنورد، می‌تواند به قله‌های مرتفع‌تر صعود کند. من باید در تمریناتم قلب، ریه و عضله هایم را آماده کنم که آن را با دوچرخه سواری و دویدن در کوهستان به دست می‌آورم. کار دیگری هم که می‌کنم این است که خودم را از لحاظ روحی آماده کنم و کوه هدفم را بارها در فکرم صعود می‌کنم. این کار باعث می‌شود جاهایی که بدن کم می‌آورد، ذهن و روان انسان به کمک بیاید و بتوانیم به هدفمان برسیم. به نظر من اینطور می‌شود که انسان می‌تواند مرز‌های خودش را فراتر ببرد و باید بتواند این کار را انجام دهد.»

یک دنیا خطر
این کوهنورد سی و پنج ساله تبریزی در ادامه به دشواری‌های بسیار مسیرش اشاره می‌کند: «در ارتفاع‌های بالا بخصوص هشت هزار متر شرایط بسیار دشواری حاکم است. کمبود اکسیژن همه چیز را کندتر می‌کند و عملکرد ذهن را هم به شدت کاهش می‌دهد. بارها در مسیر بازگشت بوده‌ام و پس از چند نفس عمیق و تامین اکسیژن خون دیده‌ام که دارم راه را اشتباه می‌روم اما خودم متوجه نبودم. همه اینها را بگذارید کنار دو ماه زندگی در یک چادر یک نفره که درست مانند سلول انفرادی می‌ماند و شرایط سختی را از لحاظ روحی برای انسان به همراه می‌آورد.»

ایران بالا
برای صعود تاریخی و اتفاق بزرگ ورود عظیم قیچی‌ساز کمپینی ایجاد شده به نام ایران بالا که هم به بالارفتن پرچم ایران روی چهارده قله مرتفع دنیا اشاره می‌کند و هم او را به زبان ترکی (بالا در ترکی به معنای پسر است) پسر ایران معرفی می‌کند. این کمپین که با حمایت بانک سامان صورت گرفته عظیم قیچی‌ساز را پیش و در راه این صعود تاریخی همراهی می‌کند تا این اتفاق بزرگ آن طور که باید و شاید دیده شود.

کلیدواژه

عظيم قيچي‌ساز

captcha