ورزش ایران / شناسه خبر: 74539 / تاریخ انتشار : 1396/1/25 16:11
|

آیین‌نامه فدراسیون‌ها و سوال‌های به جا مانده / چه قانونی ضامن می‌شود؟

آزاده پیراکوه / در این چند سال که خاطراتش زنده‌تر است، تقریبا هیچ سالی نبوده که دو - سه مجمع انتخاباتی پر حرف و حدیث نداشته باشیم.

ایران ورزشی آنلاین / آزاده پیراکوه / در این چند سال که خاطراتش زنده‌تر است، تقریبا هیچ سالی نبوده که دو - سه مجمع انتخاباتی پر حرف و حدیث نداشته باشیم. در دوره‌های مختلف مدیریتی ورزش به فراخور حال و هوای مدیریت مجموعه و علاقه و حساسیتی که تیم مدیریتی ورزش داشته، برخی مسائل پررنگ شده و به همین نسبت برخی دیگر نادیده گرفته شده است. برای اینکه این اعمال نظرها هم شکل و شمایل قانونی پیدا کند، هر از گاهی آیین‌نامه‌ای نوشته شده است؛ آیین‌نامه‌هایی که قرار بوده ضعف‌های اساسنامه فدراسیون‌ها را پوشش دهند اما در بیشتر موارد، خود عاملی بوده‌اند برای اینکه حاشیه‌های تازه‌ای را به وجود بیاورند مثل آنچه در دوره قبل مدیریت وزارت ورزش نوشته شد اما برخی بخش‌هایش اجرا شد و برخی دیگر شکل اجرایی به خود نگرفت.


زمانی که نصرا... سجادی معاون قهرمانی وزارت ورزش شد، آیین‌نامه‌ای نوشت و به فدراسیون‌ها ابلاغ کرد تا در روزهایی که اساسنامه در مسیر اصلاح قرار دارد، اجرا شود اما خیلی زودتر از چیزی که تصور می‌شد، آن آیین‌نامه از دستور کار خارج شد و فقط بندهایی از آن خیلی سفت و سخت ماندگار شد؛ مثل ممنوعیت حضور روسای فدراسیون‌ها و یا سرپرستان در انتخابات، با این توضیح که اگر رییس فدراسیونی می‌خواهد برای دوره بعدش هم کاندیدا شود، باید استعفا بدهد تا نتواند اعمال نفوذ کند. این قبیل سختگیری‌ها و قوانینی که در مواردی رفتار دوگانه‌ای با آن صورت گرفت، باعث شد تا مدیریت جدید وزارت ورزش به محض شروع کار، تدوین آیین‌نامه انتخاباتی را در برنامه قرار دهد که این آیین‌نامه، از بقیه آیین‌نامه‌هایی که نوشته شده، جامع‌تر است؛ آنقدر جامع که حالا نقدهایی را به همراه دارد. مثل آنچه چند روز قبل هوشنگ نصیرزاده مطرح کرد و گفت که برخی از این موارد باید در اساسنامه نوشته شود و در آیین‌نامه انتخاباتی نباید این موارد عنوان شود. این موضوع زمانی پررنگ‌تر می‌شود که اساسنامه فدراسیونی مثل فوتبال را می‌خوانیم و می‌بینیم که مثلا بندهایی که مربوط به ویژگی‌های کاندیداهای ریاست است، در اساسنامه ذکر شده اما جای خالی‌اش در اساسنامه فدراسیون‌ها باعث شده تا وزارت ورزش این موارد را در این آیین‌نامه ببیند که نکته‌های جالبی را در خود دارد و می‌تواند به آینده مجامع انتخاباتی فدراسیون‌ها شکل بدهد.
برای مثال همین که گفته شده، حداکثر سن کاندیداها 70 سال است، این پیش بینی را قطعی می‌کند که در برخی فدراسیون‌ها که بارها مدیران ورزش سعی کرده‌اند تغییراتی در آنها بدهند اما موفق نشده‌اند، شاهد تغییر خواهیم بود. مثل بوکس یا بسکتبال چراکه دیگر روسای موسپید این فدراسیون‌ها اجازه شرکت در انتخابات بعدی را ندارند تنها به این دلیل که مرز 70 سالگی را رد کرده‌اند. یا مثلا وقتی تاکید شده که ‌فرد کاندیدا باید سابقه مدیریت 4 ساله داشته باشد یا از 5 نفر از اعضای مجمع امضا داشته باشد (این بندها به شکلی برگرفته از اساسنامه فدراسیون فوتبال است) کمک می‌کند به اینکه دیگر یک فدراسیون بیش از 20 کاندیدا نداشته باشد و به قول معروف از تعداد سیاه لشکر مجامع انتخاباتی فدراسیون‌ها کاسته ‌شود.
ثبت نام مجدد از کاندیداها در صورت برگزار نشدن مجمع انتخاباتی بعد از شش ماه از زمان ثبت نام (مثل آنچه در ژیمناستیک اتفاق افتاده) یکی دیگر از مواردی است که نوشته شدنش در آیین‌نامه، جلوی برخی رفتارهای دوگانه را می‌گیرد چراکه در گذشته موارد بسیاری بوده که به خاطر اینکه مسوول وقت، فلان گزینه‌ای که شانس بالایی داشته را نمی‌خواسته، گفته باید ثبت نام مجدد انجام شود یا در مواردی دیگر، حتی با وجود گذشت 11 ماه از ثبت نام، انتخابات با همان نفرات برگزار شده است و هر بار هم که از متولیان مربوطه می‌پرسیدیم، می‌گفتند چیزی در این رابطه در قانون وجود ندارد.
به هر حال این آیین‌نامه وزارت ورزش برای اینکه به برخی بدگمانی‌ها و رفتارهای سلیقه‌ای پایان می‌دهد را باید به فال نیک گرفت اما دو سه مورد وجود دارد که هنوز پاسخی به آنها داده نشده است. مهم‌ترین موضوع این است که حالا که این آیین‌نامه به این شکل جامع نوشته شده، یعنی اینکه نباید منتظر تکمیل مراحل اصلاح اساسنامه فدراسیون‌ها باشیم. یا اینکه مسوولان فعلی وزارت ورزش می‌خواهند تا زمان تکمیل کار اصلاح اساسنامه فدراسیون‌ها، این موضوعات را در آیین‌نامه انتخاباتی داشته باشند؟
4 – 5 سالی می‌شود که کار اصلاح اساسنامه فدراسیون‌ها زمین مانده و حتی کمیته ملی المپیک هم متاثر از نامه‌ای که از کمیته بین‌المللی المپیک دریافت کرده بود، در دوره قبل مدیریتی وزارت ورزش در این مورد تذکر داد اما در دوره قبل کار جدی نشد و اگر هم الان مسوولان وزارت ورزش پیگیر این مساله هستند، اطلاع رسانی در این مورد صورت نگرفته است.
علاوه بر موضوع اصلاح اساسنامه فدراسیون‌ها که باید برای هر فدراسیون به صورت جداگانه نوشته شود؛ موضوع دیگری که در پی ابلاغ و اجرای این آیین‌نامه انتخاباتی می‌‌توان پرسید، این است که این آیین‌نامه چقدر ضمانت اجرایی دارد؟ مدتهاست که قوانین در ورزش به فراخور رفت و آمد افراد مختلف تغییر کرده و هر کسی از ظن خود، این قوانین را اجرا کرده است. با این شرایط اگر به هر دلیل تیم فعلی مدیریتی وزارت ورزش، بخواهد کار را در بخش دیگری دنبال کند، آیا باز این آیین‌نامه اجرا می‌شود؟ آیا باز می‌توان امیدوار بود که پیرمردهای ورزش جای خود را به جوانترها بدهند؟ در ادامه باز برمی‌گردیم به موضوع اساسنامه فدراسیون‌ها که اگر این موارد اساسی که در این آیین‌نامه وجود دارد، در قالب اساسنامه نوشته شود، حداقل تا چند سالی ضمانت اجرایی دارد نه اینکه به محض تغییر یک فرد، این موارد هم به فراموشی سپرده شود یا اینکه ‌فرد بعدی که می‌آید کلا این موارد را قبول نداشته باشد.

 

کلیدواژه

انتخابات فدراسیون‌ها

captcha