یادداشت / شناسه خبر: 75578 / تاریخ انتشار : 1396/4/30 18:19
|

بگوییم «قانون تیموریان»، نه «خنجر تیموریان»

فرشاد کاس‌نژاد / قانون تیموریان به فراگیری و جهان‌شمولی قانون بوسمن نیست اما می‌تواند بدعتی در فوتبال ایران باشد تا باشگاه‌ها نه قرارداد گزاف ببندند و نه در پرداختش بی‌تعهد باشند‌.

ایران ورزشی آنلاین / فرشاد کاس‌نژاد /  بد نیست برای این ماجرای تازه در فوتبال ایران یک اسم انتخاب کنیم، اسمی شبیه این: «قانون تیموریان»، قانونی که هشدار جدی به مدیران بی‌مسئولیت در فوتبال ایران می‌دهد، مدیرانی که تیم‌های‌شان غرق در بدهی است اما همچنان قرارداد میلیاردی می‌بندند و از پرداخت نشدن آنها نیز ابایی ندارند‌. فوتبال ایران با این مدیران به درس‌ و تنبیه‌ جدی نیاز دارد. قانون تیموریان به فراگیری و جهان‌شمولی قانون بوسمن نیست اما می‌تواند بدعتی در فوتبال ایران باشد تا باشگاه‌های ایرانی نه قرارداد گزاف ببندند و نه در پرداختش بی‌تعهد باشند‌. فدراسیون فوتبال نیز چشم‌هایش را باز کند و واقعیت‌ها را ببیند و لاپوشانی را تخصص خود نداند، با تیم‌های بدهکار که مالکیت مشخص هم ندارند (آخرین نمونه‌اش نفت تهران و سپیدرود رشت) مدارا نکند و دست از این سازشکاری‌های ویرانگر بردارد. از استقلال و پرسپولیس تا نفت و هر تیم دیگری اگر پس از بدعهدی‌های پرشمار و رعایت نکردن «فیرپلی مالی» با برخورد جدی فدراسیون فوتبال مواجه می‌شدند، امروز وحشتی از شکایت بازیکنان طلبکار به کنفدراسیون فوتبال آسیا نبود. امروز می‌توانستیم باشگاه‌هایی داشته باشیم که به اندازه درآمدشان بازیکن می‌خرند و دچار ولع خرید و بی‌مسئولیت بودن بعد از خرید نباشند.

به جای آنکه بنویسیم خنجر از پشت آندو و کاوه به استقلال، باید از یک بدعت تازه حرف بزنیم که می‌تواند اصلاحاتی را در ساختار باشگاه‌های ایرانی پدید آورد، حالا به هر قیمتی. آندو تیموریان طلب ٦٥٠ میلیونی از ٤ سال قبل داشت. حدود یک سال پیش کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ایران حکم قطعی به نفع آندو صادر کرد اما نه تنها استقلال و افتخاری این طلب را ندادند، بلکه او را وارد چالشی تازه کردند. چالشی که به روند حرفه‌ای کاپیتان تیم ملی ایران آسیب رساند. آندو با حمایت و اصرار منصوریان، ماشین سازی را رها کرد. او از بخش عمده قرارداد یک و نیم میلیاردی خود گذشت اما با محرومیت استقلال از پنجره نقل و انتقالات مواجه شد. استقلال برای فسخ قرارداد آندو متعهد به پرداخت ۱۵۰ میلیون تومان بود اما هرگز به پرداختش فکر نکرد. مجموع طلب آندو به ۸۰۰ میلیون رسید. در مورد کاوه رضایی هم توفیقی بارها گفته بود که صددرصد مبلغ قراردادش را پرداخت کردند اما حالا معلوم شده که کاوه سیصد میلیون طلبکار است.
 
استقلال با شکایت آندرانیک تیموریان و کاوه رضایی به ای‌اف‌سی مواجه شده و حداکثر تا ۱۵ شهریور فرصت دارد تا این بدهی یک میلیارد و صد میلیون تومانی را بپردازد. قوانین کنفدراسیون فوتبال آسیا نظم مالی و شفافیت اقتصادی باشگاه‌ها را طلب می‌کند و این همان چیزی‌ست که در فوتبال ایران معنایش را از دست داده. تیم‌های ایرانی به دلیل پرداخت نکردن مطالبات بازیکنان خارجی از پنجره نقل و انتقالات محروم شده‌اند اما همیشه باورشان این بود که مطالبات بازیکنان داخلی را نمی‌پردازند و هیچ اتفاقی هم رخ نمی‌دهد. کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ایران هم که یک عمر است حکم‌هایی بدون قابلیت اجرایی صادر می‌کند.
 
اما این‌بار قوانین جدید کنفدراسیون فوتبال آسیا می‌تواند به حذف تیم بدهکار از لیگ قهرمانان آسیا و ابطال مجوز حرفه‌ای منجر شود، همان‌چه در انتظار استقلال و همه‌ی تیم‌های بدهکار در فوتبال ایران است.
 
مدیران باشگاه‌های ایرانی اگرچه در ملاقات با نمایندگان آلمانی ای‌اف‌سی، عکس یادگاری انداختند و خبر از آرامش دادند اما یک روز بعد این پرسش از سوی کنفدراسیون مطرح شد که چرا طلب آندرانیک تیموریان و کاوه رضایی را پرداخت نکرده‌اید؟ حالا تصور کنید چندین و چند طلبکار دیگر از جمله صمد مرفاوی، امیر قلعه‌نویی، پرویز مظلومی و خیل بازیکنان سالهای دور و نزدیک شکایت‌شان را اینگونه پیگیری کنند‌. چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ آیا استقلالی را در لیگ برتر خواهیم دید؟ استقلال تنها تیم بدهکار در فوتبال ایران نیست. در لیگ برتر شاید فقط چند تیم بدهی‌های انباشته ندارند و بقیه، از جمله استقلال و پرسپولیس و تراکتورسازی و دیگران در بدهی غرق شده‌اند.
 
استقلال با چالش جدی مواجه است، آبی‌ها باید حداکثر تا ۱۵ شهریور طلب آندو و کاوه را بپردازند، البته باید خوش‌اقبال باشند که دیگران به این شیوه از طرح شکایت، مطالبات خود را پیگیری نکنند. پرسپولیس و سایر تیم‌ها نیز نگران‌اند، به این دلیل که شاید طلبکاران وارد این ماجرای تازه شوند و از طریق کنفدراسیون فوتبال آسیا شکایت‌شان را پی بگیرند. از این اتفاق تازه که می‌تواند اصلاحات تازه‌ای را رقم بزند، استقبال کنیم. یک‌بار برای همیشه از این سیاق روزنامه‌نگاری که بازیکن را مقابل هوادار قرار می‌دهد دست برداریم و حرف حساب بزنیم. یک‌بار هم تعهد حرفه‌ای را مهم‌تر از تعصب هواداری بدانیم. شاید اتفاق تازه‌ای رخ دهد، شاید نفسی تازه کنیم و از این مدیریت بی‌سرانجام فوتبال در ایران رها شویم.

کلیدواژه

لیگ برتر فوتبال ایران

استقلال

آندرانیک تیموریان

قانون تیموریان

کاوه رضایی

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha