ورزش ایران / شناسه خبر: 75887 / تاریخ انتشار : 1396/6/9 01:38
|

فرار رو به جلوی فدراسیون / کشتی بدهکار است نه طلبکار

فدراسیونی ها هزار و یک ادعا را مطرح می‌کنند گویا که اصلا تیم کشتی آزاد در پاریس شکست نخورده و اگر هم ناکامی بوده همه مقصر بوده‌اند به جز فدراسیون کشتی و مسولان آن.

ایران ورزشی آنلاین / وزارت ورزش و فدراسیون کشتی 24 ساعت آتشین را پشت سر گذاشتند و بعد از منتشر شدن چند بیانیه تند حالا به آرامشی نسبی رسیده‌اند. آرامشی که دیگر حاصل دوستی‌ها و رفاقت‌های گذشته نیست، بلکه برای آرام شدن فضای ورزش دو طرف سکوت را در پیش گرفته‌اند.سکوتی سنگین بعد از انتشار نامه از سوی وزارت ورزش که یک فدراسیون شکست خورده را از همه طلبکار کرد. با این حال این نامه باعث نمی شود تا کارنامه این فدراسیون و عملکرد قبلی اش مشمول مرور زمان شود و از یاد برود.

فدراسیون کشتی به واسطه ناکامی در مسابقات جهانی پاریس که یکی از بدترین نتایج تاریخ این رشته بوده، به جامعه ورزش بدهکار شد. کشتی که همیشه در داخل و در میادین بین‌المللی مدعی بوده این بار با کسب یکی از بدترین نتایج خود در شرایطی قرار گرفت که توقع می‌رفت بعد از بازگشت از فرانسه در لاک خود فرو برود و در فضایی آرام به دنبال رفع مشکلات و نقاط ضعف باشد.

اتفاقی که در این روزهای اخیر هرگز دیده نشد و در مقابل این فدراسیون در روزهای اخیر گارد تهاجمی و رو به جلو به خود گرفت. به نظر می‌رسد تصمیم وزارت ورزش و جوانان در رسانه‌ای کردن نامه تشکیل کارگروه در این وزارتخانه باعث شد تا فدراسیونی که به خاطر نتایجش بدهکار بود به یکباره از همه طلبکار شود. آنها حالا مدعی هستند و هزار و یک ادعا را مطرح می‌کنند گویا که اصلا این تیم شکست نخورده و اگر هم ناکامی بوده همه مقصر بوده‌اند به جز فدراسیون کشتی و مسولان آن.

چنان از بی‌توجهی‌ها می‌گویند که گویا برای نخستین بار است کشتی ایران در چنین شرایطی قرار گرفته و تا پیش از این همیشه در ناز و نعمت بوده و دست نوازش مسوولان سیاسی و ورزشی بر سر این رشته بوده است. در حالی‌که کشتی ایران همیشه با بی توجهی‌های زیادی روبه‌رو بوده و شاید برای نخستین بار در تاریخ است که بودجه‌ای دریافت کرده که از همه رشته‌های ورزشی دیگر از جمله فوتبال بیشتر بوده است.

کشتی آزاد ایران در رده بزرگسالان در فرانسه شکست خورد و در رده جوانان در فنلاند؛ هر دو شکست بسیار هشدار دهنده هستند اما حتما خطرناک‌تر از این شکست‌ها نوع رفتار و نگاه فدراسیون کشتی به نقاط ضعف است. فدراسیونی که به جای پذیرفتن اشتباهات خود در سال‌های گذشته حالا در مقام طلبکار ایستاده و از نیامدن رییس جمهوری به اردوی کشتی‌گیران به گونه‌ای گلایه می‌کند گویا اگر دکتر روحانی در اردوی کشتی گیران حاضر می‌شد همه مشکلات رفع و کشتی ایران قهرمان جهان می‌شد! اما واقعیت چیز دیگری است. واقعیت این است که اصرارهای اشتباه مدیریت فدراسیون به برنامه ریزی غلط در چند سال گذشته، کشتی ایران را با نوسان‌های زیادی روبه‌رو کرده است. یک روز کشتی فرنگی می‌بازد یک روز کشتی آزاد و البته مهم این است که همه بدانند این اتفاقات بعد از 5 سال حضور رسول خادم در کشتی رخ می‌دهد.

واقعا مسوولان فدراسیون کشتی از خودشان نمی‌پرسند که بعد از چهار سال کار کردن کشتی ایران در کدام قسمت توانسته به یک موفقیت قابل اطمینان برسد؟ تیم‌های پایه، تیم‌های بزرگسالان، کشتی آزاد و یا کشتی فرنگی؟

امروز فدراسیون کشتی در کنار بی‌توجهی‌ها، مشکلات مالی را هم یکی از عوامل شکست معرفی می‌کند! اما مگر خود فدراسیون کشتی ادعا نمی‌کند که درآمد نقدی و غیر نقدی این فدراسیون در یک سال 175 میلیارد تومان است؟ با این رقم سنگین که با توانایی خادم به دست آمده و یکی از شاخص‌ها و نقاط مثبت مدیریت رسول خادم همین درآمدزایی بوده، چرا باید کشتی از نظر منابع مالی دچار مشکل باشد؟ چرا فدراسیونی که چنین منابعی را توانسته کسب کند، کشتی‌گیرانش باید روی سرامیک بخوابند؟ چرا باید امروز مربی تیم ادعا کند که چون فدراسیون پول نداشته نتوانسته‌اند تیم را به مسابقات‌ بین‌المللی اعزام کنند؟

حتما از دو حالت خارج نیست؛ یا فخر فروشی فدراسیون درباره درآمد 175 میلیارد تومانی فقط یک بازی بوده و یا پرداختن به اینکه مشکلات مالی باعث شکست شد، یک توجیه بیهوده است.

فدراسیون همچنان اصرار می‌کند که جوانگرایی صورت گرفته و یا پای انتخابی ایستاده و این نتایج به دست آمده است. در حالی‌که به هیچ عنوان جوانگرایی صورت نگرفته است. معنای جوانگرایی این است که وقتی در وزن 70 کیلوگرم کشتی آزاد سعید داداش پور و مصطفی حسین خانی به‌عنوان نخست رسیدند، هر دو را به دلیل داشتن سن حدود 30 و 29 سال کنار بگذارند و بگویند چون این دو نفر به المپیک توکیو نمی‌رسند، جمال عبادی 21 ساله را انتخاب می‌کنیم. یا در وزن 75 کیلوگرم کشتی فرنگی وقتی سعید عبدولی نفر اول انتخابی می‌شد، او را کنار می‌گذاشتند و نفر بعدی مثلا پیام بویری را انتخاب می‌کردند چون جوانتر بود. آنگاه می‌توانستند ادعا کنند جوانگرایی انجام داده‌ایم. نه اینکه سعید عبدولی بدون حضور در انتخابی بیاید و جای پیام بویری را که هم جوان بود و هم در انتخابی اول شده بود، بگیرد. پس نوع برگزاری انتخابی اشتباه است. زمان برگزاری آن هم امسال کاملا اشتباه بود اما چند سال است که فدراسیون همه برنامه‌هایش را به انتخابی گره زده و اصرار دارد که باید این فرآیند با همه مشکلات و نواقصش اجرا شود.

حالا اگر به زعم فدراسیون برگزاری انتخابی صحیح است، پس اجرای آن نباید منجر به ناکامی شود. اگر اشتباه است که منجر به باخت می‌شود پس چرا فدراسیون چند سال است به این انتخابی اصرار می‌کند؟ اگر اصرار نمی‌کرد کشتی فرنگی قبل از بازی‌های ریو هرگز دچار مشکل نمی‌شد.

در این چند روز برخی از اعضای فدراسیون کشتی مدعی شده‌اند که با نتایج پاریس دنیا به آخر نرسیده و حتما کشتی می‌تواند به روزهای خوب برگردد. این حرف حتما درست است و با همین مدیریت هم کشتی می‌تواند به موفقیت برسد اما یک سوال هم در این بخش وجود دارد؛ اینکه چرا وقتی تیم ملی کشتی فرنگی از بازی‌های ریو با دو مدال برنز در شش وزن به ایران برگشت دنیا به آخر رسید؟

 مگر همین مدیریت فدراسیون کشتی سال گذشته به عملکرد تیم‌ها نظارت نمی‌کرد؟ چرا آن موقع همه نزدیکان فدراسیون محمد بنا را ناکام بزرگ معرفی کردند؟ اما این بار در مورد 3 برنز حرف دیگری زده می‌شود! پس مشکل بزرگ کشتی نه بودجه است و نه بی‌توجهی‌ها بلکه مشکل کشتی این تناقض‌هاست که هم در گفتار دیده می‌شود و هم در رفتار.

 

کلیدواژه

کشتی آزاد قهرمانی جهان

فدراسیون کشتی

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha