یادداشت / شناسه خبر: 75912 / تاریخ انتشار : 1396/6/11 21:51
|

بیانیه دسته‌جمعی، ترویج روحیه «جایزه‌بگیری» در ورزش ملی

فرشاد کاس‌نژاد / همه مسوولیت اجتماعی و انسانی داریم و باید بدانیم حوالی ما چه می‌گذرد. باید ظریف و با وسواس حرف بزنیم و بفهمیم که فاصله طبقاتی درد بدی‌ست.

ایران ورزشی آنلاینفرشاد کاس‌نژاد / 1- ورزش ملی با ورزش حرفه‌ای دنیای متفاوتی دارد. ترویج روحیه «جایزه‌بگیری» در ورزش ملی رفتاری دور از اخلاق ورزشی در هر کجای دنیاست. ورزشکار ملی برای جایزه و پاداش چانه نمی‌زند، بیانیه نمی‌نویسد و شهر را شلوغ نمی‌کند. ورزش ملی یک فرصت طلایی است که موقعیت‌های حرفه‌ای برای ورزشکاران می‌سازد. کسی در ورزش ملی قرار نیست ابر میلیاردر شود. مربیان به دلیل کار حرفه‌ای در تیم‌های ملی دستمزد کلان هم دریافت می‌کنند اما ورزشکاران در ورزش ملی قرارداد نمی‌بندند و این عرصه پولسازی برای آنها نیست اما فراموش نکنیم که بزرگ‌ترین فرصت‌های باشگاهی و حرفه‌ای را از طریق درخشش در بازی‌های ملی به دست می‌آورند.

۲- در کمبود امکانات برای تیم ملی فوتبال تردیدی نیست. ما همیشه آغوش می‌گشاییم برای جاه‌طلبی بیشتر، برای فریادهای کارلوس کی‌روش که امکانات و ابزار بهتری را مطالبه می‌کند. فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش و جوانان که حتی از زاویه شاخه «جوانان» در نامش نیز مسوولیت دارد تا بهترین امکانات را در اختیار فدراسیون‌ها و تیم‌های ملی قرار دهد، در مقابل مطالبات منطقی مسوولند و از قدم‌های بلند‌تر که با امکانات بیشتر ممکن می‌شود، باید استقبال کنند. تلقی زیاده‌خواهی هم هرگز نباید در مقابل نقد امکانات ایجاد شود.
۳- اما در این بیانیه که همه بازیکنان تیم ملی آن را در صفحه شخصی اینستاگرام منتشر کرده‌اند، نگاه و نظری پیداست که خوشایند نیست. آنها حق دارند پاداش‌های خود را به موقع طلب کنند و فدراسیون فوتبال موظف به پرداخت آنهاست اما اینکه با موج‌سازی در شبکه‌های اجتماعی و بهره بردن از محبوبیت و مقبولیت عامه‌پسند بخواهند در روزهای موفقیت فشار ایجاد کنند تا پاداش‌هایی با صفرهای بیشتر به بازیکنان و کادر فنی تیم ملی پرداخت شود، روش چندان دلپسندی نیست و قلبی را به تیم ملی نزدیک نمی‌کند. (حتی بازیکنانی که هنوز «بازیکن باثبات تیم ملی» نیستند این بیانیه را منتشر کرده‌اند.
 ۴- بازیکنان فوتبال از پردرآمدترین اقشار در جامعه ما هستند، با فاصله‌ای آنچنانی از نظر سطح درآمد با اقشاری که سخت کار می‌کنند و دخل و خرج‌شان سازگار نیست. بازیکنان تیم ملی یا هر کسی در هر حرفه پردرآمدی مسوول اقشار دیگر نیست اما همه مسوولیت اجتماعی و انسانی داریم و باید بدانیم حوالی ما چه می‌گذرد. باید ظریف و با وسواس حرف بزنیم و بفهمیم که فاصله طبقاتی درد بدی است.
۵- واکنش رییس فدراسیون فوتبال در مقابل بیانیه دسته‌جمعی بازیکنان تیم ملی، واکنشی از موضع پایین بود: «به‌عنوان رییس فدراسیون فوتبال انتقاد بازیکنان را به جان می‌خرم. امیدوارم دولتمردان وضعیت تیم ملی را در این دوره حساس تا جام جهانی درک کنند. ان‌شاءا... پاداش بازیکنان هرچه زودتر پرداخت شود تا با روحیه و قدرت خوبی در جام جهانی ظاهر شوند.»  مهدی تاج نیز تلاش کرده تا با فشار همین بیانیه، دولت را به پرداخت پاداش ترغیب کند. آنجا که کی‌روش نیز در فیسبوک می‌نویسد ببینیم رییس فدراسیون می‌تواند به وعده‌هایش عمل کند، باید پرسید که وعده‌های تاج چه بوده و مبادا خارج از عرف در ورزش ملی باشد.
۶- دولت‌ها صد البته ورزش ملی را باید محترم و موثر بدانند، یک تفریح بزرگ و یک حرکت اجتماعی فراگیر اما دولت‌ها بیش از آنکه مسوول پرداخت پاداش‌ها هستند، ‌ای کاش در زیر ساخت‌های ورزشی سرمایه‌گذاری کنند. مدیران و مربیان و ورزشکاران همیشه پول و پاداش مطالبه می‌کنند اما مطالبه زیرساخت‌های بهتر آن چیزی‌است که هیچ‌کس انگار حوصله‌اش را ندارد. در باشگاهداری ببینیم چه می‌گذرد. برای یک تیم هر فصل ۳۰ میلیارد هزینه می‌شود اما دریغ از یک زمین تمرین. همین نگاه در این بیانیه هم پیداست.
۷- بازیکنان تیم ملی ‌را دوست داریم، موفقیت در راه جام جهانی را دستاورد آنها و مربی سختکوش و جدی تیم ملی می‌دانیم اما این بیانیه‌ها ملال‌آور است.

 

کلیدواژه

تیم ملی فوتبال ایران

بیانیه بازیکنان تیم ملی فوتبال

فدراسیون فوتبال ایران

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha