فوتبال ایران / شناسه خبر: 75978 / تاریخ انتشار : 1396/6/20 14:58
|

مشکل استقلال در یک جمله ساده

خسرو حیدری تاکید میکند که با بردن گل گهر می خواسته از شخصیت تیمی استقلال دفاع کند، ولی آیا بازیکنان جدید تیم هم پیشینه و اعتبار این باشگاه را درک کرده اند؟

ایران ورزشی آنلاین / سعید زاهدیان / یک جمله ساده از خسرو حیدری، انگار کلید حل همه مشکلات استقلال است. خسرو با سابقه‌ای نزدیک به 8-7 سال حضور در استقلال، در زمره بازیکنانی قرار می‌گیرد که سال‌ها بعد می‌توانند خود را یک استقلالی بدانند که نقش موثری در تاریخ این باشگاه داشته‌اند. نه اینکه خسرو فوق ستاره باشد اما عملکرد و سابقه حضورش باعث شده تا هرگاه نام او مطرح می‌شود، ناخودآگاه استقلال و رنگ آبی به ذهن متبادر شود. رحمتی، جباری، طالب‌لو، برهانی، عنایتی، اکبرپور و خیلی‌های دیگر در نسل گذشته مثل قلعه‌نویی، زرینچه، پاشازاده، فرهاد مجیدی و... هم در این زمره قرار می‌گیرند. حال با این مقدمه، سراغ جمله کلیدی خسرو حیدری برویم: «ما برای حفظ شخصیت تیمی و نگه داشتن شأن سرمربی خود تمام تلاش‌مان را کردیم که گل گهر را ببریم.»

شاید این مهم‌ترین موضوعی باشد که یکی مثل خسرو حیدری به دلیل سابقه‌اش خوب آن را می‌فهمد و می‌داند که کجا و در چه تیمی بازی می‌کند و جایگاه این تیم بزرگ کجاست. خسرو که بازی در تیم‌هایی مثل ابومسلم و پیکان را تجربه کرده و برای مقطع کوتاهی به سپاهان هم رفته، می‌داند که استقلال کجاست و چه جایگاهی دارد؛ شاید بقیه بازیکنان استقلال که از نسل تازه‌ای هستند یا قدمتی به اندازه آنهایی که نام بردیم در استقلال ندارند، همین نکته بدیهی را خوب درک نکرده‌اند که کار استقلال به جایی رسیده که از برد گل‌گهر سرمست می‌شود. آیا استقلال با آن پیشینه درخشان و با آن همه بازیکن نامی و دانه درشت در تاریخ‌اش، باید دغدغه بردن گل‌گهر را داشته باشد؟

استقلال – صرفا به دلیل اینکه استقلال است – تیم یکی مانده به آخر لیگ نیست و نباید باشد اگر بازیکنان این تیم بدانند که کجا و در چه موقعیتی قرار دارند و چه مسوولیتی برعهده آنهاست.

نگاهی به پرسپولیس بیندازیم؛ نمونه بارز یک تیم باشگاهی موفق در 2-3 سال اخیر. آنها نه فقط در لیگ که به تیم ملی هم رنگ قرمز داده‌اند، وقتی بیرانوند درون دروازه است و جلوتر از او، محمد انصاری در ترکیب 11 نفری کی‌روش قرار می‌گیرد. از وحید امیری، مهدی طارمی یا حتی رامین رضاییان که تا پارسال پرسپولیسی بود بگذریم.

پرسپولیس و استقلال جای ستاره‌هاست اما چه ستاره‌هایی؟ بیت سعید بازیکن خوبی است یا شجاعیان بازیکن درجه یکی در فوتبال ایران محسوب می‌شود اما استقلال باید سراغ بازیکنانی که در آستانه 30 سالگی هستند برود یا جباری را به مجموعه‌اش بازگرداند و به آنها دل ببندد؟ آیا استقلال باید در خط دفاع دل به پادوانی و مگویان (فصل پیش) بسته باشد یا امسال سراغ منتظری برود که از تیم ملی کنار گذاشته می‌شود؟

در تاریخ دو باشگاه پرسپولیس و استقلال رسم بر این بوده که ستاره‌های لیگ جذب این دو تیم شوند اما چه ستاره‌هایی؟ اغلب آنها در دوران جوانی به استقلال و پرسپولیس آمده‌اند و سال‌ها در این تیم درخشیده‌اند و در تیم ملی هم به جایگاه مهمی رسیده‌اند.

تفاوت میان پرسپولیس موفق این روزها و استقلالی که در موردش تردیدهایی وجود دارد، در همین بازیکنان و نوع نگرش آنهاست. بازیکنان استقلال باید بدانند که در چه تیمی بازی می‌کنند و حضور در استقلال می‌تواند برای آنها چه اعتبار بزر گی را فراهم کند. اگر در ذهن تمام بازیکنان استقلال همان جمله خسرو حیدری به شکل عمیقی حک شده باشد، این تیم دیگر برد گل‌گهر را که هیچ، حضور در پله دوم جدول را هم در شأن خود نمی‌داند و به چیزهایی بزرگ‌تر فکر می‌کند. بازیکنان استقلال باید صاحب این اندیشه و نگرش باشند که در تیمی بازی می‌کنند که نایب قهرمانی هم برایشان پذیرفتنی نیست، چرا که بر اساس سابقه و جایگاه، باشگاه استقلال همواره در فوتبال ایران یک پای قهرمانی بوده و این مساله، برای بازیکنان تنها با گفتن و شنیدن این جمله که استقلال باشگاه بزرگی است، در عمق جان آنها حک نمی‌شود. استقلال در دو فصلی که گذشت، خالی از این نگاه بود و بررسی دوره‌هایی که این تیم به موفقیت رسیده به خوبی نشان می‌دهد چه بازیکنانی با چه نگرش‌هایی در این تیم حضور داشتند و تا چه میزان رنگ آبی به تیم ملی تزریق می‌کردند.

تیم ملی در مقدماتی جام جهانی 10 بازی انجام داد؛ 11 بازیکن در هر پست به زمین رفتند و از نگاه آماری 9 هزار و 900 دقیقه فرصت برای بازی وجود داشت. سهم استقلال از این زمان‌ها چه بوده است؟

همه بازیکنان پارسال و امسال استقلال در مجموع تنها 422 دقیقه از حدود 10 هزار دقیقه زمان موجود را به خود اختصاص دادند که این آمار نشان‌‌دهنده تمام مشکلات استقلال است. آبی‌ها چه پارسال که نایب قهرمان شدند و چه امسال که در انتهای جدول هستند، سهم ناچیزی از تیم ملی دارند اما با حضور چشمی، نورافکن و حتی فرشید اسماعیلی و قائدی که جوان هستند و آینده فوتبال از آن این گروه است، شاید تغییری در استقلال ایجاد شود، به شرطی که آنها فرصت بیشتری برای بازی پیدا کنند و با انگیزه‌های تازه – مثل رفتن به جام جهانی – شأن تیم‌شان را بالا ببرند و در نتیجه استقلال صاحب نسلی شود که بدانند استقلال کجاست و بازی در این تیم چه تفاوتی با سایر تیم‌های لیگ دارد.

کلیدواژه

استقلال

خسرو حیدری

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha