یادداشت / شناسه خبر: 76005 / تاریخ انتشار : 1396/6/22 17:12
|
سرمقاله ایران ورزشی

جهان پرابهام یک سرمایه‌گذاری عجیب

آرمن ساروخانیان / حق بدهید که این سرمایه‌گذاری نگران‌مان کند و اجازه بدهید که نسبت به آن بدبین باشیم.

ایران ورزشی آنلاین / آرمن ساروخانیان / کار نفت تمام شده بود. مجموعه‌ای بیمار، غرق در بدهی‌های تلنبار شده و آینده‌ای نامعلوم. ناجی نفت اما ناگهان از راه رسید؛ سرمایه‌داری که حاضر شده برای خرید باشگاه 3/3 میلیارد تومان بپردازد و بدهی‌های 35 میلیاردی سال‌های گذشته را تسویه کند.
دوشنبه شب برنامه نود به بینندگانش فرصت داد این ابرقهرمان را بشناسند. گپی طولانی و آیتمی دو دقیقه‌ای که قرار بود از این عملیات نجات رمزگشایی کند. با وجود این توضیحات مفصل جهانیان به حل شدن این معما کمکی نکرد. پاسخ‌های او نه فردوسی‌پور را قانع کرد نه بینندگانی که می‌خواستند با چهره جدید فوتبال ایران آشنا شوند. صحبت‌های جهانیان برای ما هم سوالات زیادی به‌وجود آورد و در این یادداشت تلاش کرده‌ایم بخشی از این ابهامات را بازگو کنیم.
مهم‌ترین سوال مجری نود نیت این مجموعه برای ورود به فوتبال و سرمایه‌گذاری در نفت بود و می‌خواست مطمئن شود که آنها نه برای نمایش که به عشق ورزش وارد این وادی شده‌اند. ما این قدر سختگیر نیستیم و حاضریم افراد حتی با نیت شهرت وارد فوتبال شوند، به شرطی که سرمایه‌شان این چرخ بزرگ را بچرخاند و به آن رونق بدهد اما این سبک سرمایه‌گذاری ما را می‌ترساند و گیج می‌کند.
جماعت تاجرپیشه شم بالایی برای تشخیص فرصت‌های سرمایه‌گذاری دارند. آنها موقعیت‌های مناسب را بو می‌کشند و سرمایه‌شان را به آن مسیر هدایت می‌کنند. از طرف دیگر آنها مراقب دارایی‌شان هستند، بی‌گدار به آب نمی‌زنند و قبل از سرمایه‌گذاری به دقت همه جزییات را مطالعه می‌کنند. هرقدر هم ثروتمند باشند و این سرمایه برای‌شان کوچک باشد، ریسک نمی‌کنند و پول‌شان را دور نمی‌ریزند.
چنین فردی چرا باید پولش را در چاه ویل فوتبال بریزد؟ به چه امیدی حدود 40 میلیارد تومان به باشگاهی بی‌تماشاگر تزریق می‌کند؟ حتی باشگاه‌های پرطرفدار ما هم در شرایط خاص فوتبال ایران راه‌های مطمئنی برای درآمدزایی ندارند و تراز مالی سالانه‌شان منفی است، حال جهانیان با چه امیدی از پردرآمد بودن فوتبال صحبت می‌کند و دل به بازگشت سرمایه‌اش بسته است؟ در فوتبال اروپا که از سرمایه‌گذاران خارجی پر شده، بین مالک و باشگاه رابطه‌ برد – بردی تعریف می‌شود، ولی نفت تهران چه شباهتی به آن بنگاه‌های تجاری موفق دارد؟
جهانیان حتی طرفدار فوتبال هم نیست که دلخوش کنیم می‌خواسته برای علاقه‌اش هزینه کند. وقتی از بازیکنان پرسید کدام مربی را دوست دارید یا از عقد قرارداد با لالیگا گفت، فهمیدیم که به دنیای فوتبال تعلق ندارد. همه اینها ما را بدبین می‌کند که اوضاع نفت ممکن است بدتر از این هم بشود. که فهرست بدهی‌های باشگاه طولانی‌تر شود و تبلیغی منفی برای بخش خصوصی باشد.
آنچه فردوسی‌پور سربسته به‌عنوان اهلیت نام برد و جهانیان تایید کرد که استعلام‌های لازم برای مالکیتش گرفته شده، آیا تضمین می‌دهد که او این پروژه را نیمه‌تمام نگذارد و شاکیان جدیدی به فوتبال معرفی نکند؟ لیگ‌های حرفه‌ای از جمله لیگ برتر انگلیس قوانین سختگیرانه‌ای برای سلامت مالی و تضمین سرمایه مالکان جدید باشگاه‌ها دارند، ولی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ فعلا در این باره سکوت کرده‌اند.
حق بدهید که این سرمایه‌گذاری نگران‌مان کند و اجازه بدهید که نسبت به آن بدبین باشیم.

کلیدواژه

نفت تهران

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha