یادداشت / شناسه خبر: 76082 / تاریخ انتشار : 1396/7/1 01:05
|
به جز سرمربی، آبی‌ها هزار چیز دیگر هم ندارند

برای استقلال خانه بسازید

سعید زاهدیان / درد استقلال نداشتن اندیشه و فکر تازه است؛ اندیشه‌ای که برایش آکادمی و تیم‌های پایه مهم و به یک دغدغه بزرگ تبدیل شود.

ایران ورزشی آنلاینسعید زاهدیان / استقلال به جز سرمربی، هزار و یک چیز مهمتر هم ندارد؛ اول اینکه اندیشه و فکری می‌خواهد که از استقلال، یک باشگاه بزرگ و شایسته، در شأن میلیون‌ها هوادار بسازد. باشگاه استقلال یک برنامه بلندمدت می‌خواهد که نتیجه افکار حرفه‌ای باشد. سرانجام دیر یا زود، یک مربی خارجی – از فاتح تریم بگیرید تا اسکوچیچ – با آبی‌ها قرارداد خواهد بست که ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است اما براساس کدام هدف و برنامه باشگاه استقلال سراغ گزینه‌ها می‌رود و به آنها پیشنهاد همکاری می‌دهد؟

باشگاه استقلال در گذشته نه چندان دور قهرمان ایران شده و روزگار خوشی داشته اما در تمام آن سال‌ها با کمبودهایی مواجه بوده که در فوتبال حرفه‌ای حکم نان شب را دارد. استقلال بدون زمین تمرین مناسب، بی‌آنکه مجموعه‌ای حرفه‌ای شامل خوابگاه، استخر، سونا، سالن بدنسازی، رستوران اختصاصی بازیکنان، کلینیک پزشکی مجهز و... داشته باشد هر سال میلیاردها تومان پول خرج می‌کند و دست بر قضا در سال‌های اخیر نتیجه نمی‌گیرد و جامی را هم فتح نمی‌کند.
استقلال – و حتی پرسپولیس – یکبار برای همیشه باید برای خود تصمیم بگیرند و به جای دور ریختن پول‌های خود، چیزهایی تازه بسازند و برای آیندگان به یادگار بگذارند تا استقلال و حتی پرسپولیس به باشگاه‌های باشکوهی تبدیل شوند. درد استقلال، علیرضا منصوریان، امیر قلعه‌نویی یا پرویز مظلومی نیست. همه آنها مربیانی هستند که اگر در شرایط متفاوتی کار می‌کردند، بی شک نتایج بهتری می‌گرفتند و کارنامه درخشان‌تری از آنها بر جای می‌ماند. درد استقلال نداشتن اندیشه و فکر تازه است؛ اندیشه‌ای که برایش آکادمی و تیم‌های پایه مهم و به یک دغدغه بزرگ تبدیل شود.
چند پرسش مطرح می‌کنیم؛ بازیکنان استقلال تا کی باید روی این زمین‌های سفت و ناهموار تمرین کنند؟ تا کی آسیب‌دیده‌های استقلال باید در استخر و سونای هتل‌ها آواره باشند یا در کلینیک‌ها فیزیوتراپی کنند که افراد متفرقه دیگری هم در پی درمان هستند و این ستاره‌های پر ارزش که هر کدام میلیاردها تومان ارزش برای باشگاه دارند، در صف نوبت بایستند. باشگاه استقلال دغدغه‌هایی مهمتر از انتخاب یک سرمربی خوب دارد. پیش از هر چیز باید مدل و سیستم سنتی اداره باشگاه تغییر کند. در سیستم فعلی مدیرعامل بیشتر نقش یک کارمند اداری را دارد که پول را از منابع مختلف گرفته و میان بازیکنان تقسیم می‌کند یا مسوول گرفتن هواپیمای سفر و هماهنگ کردن هتل در شهرهای مختلف است.
در تمام سال‌هایی که فوتبال ایران حرفه‌ای شده، در باشگاه استقلال و پرسپولیس اندیشه‌ای وجود نداشته که آجر روی آجر بگذارد و برای این نام بزرگ، خانه‌ای همیشگی بسازد.
بازیکنان تیم‌های پایه که قرار است سرمایه‌های آینده‌ باشگاه باشند، در بدترین شرایط تمرین می‌کنند، نه برنامه غذایی دارند و نه اصولی پرورش می‌یابند. در این باره باید هر روز بحث کرد و مدیران استقلال را به این نتیجه رساند که علت ناکامی سریالی مربیان باشگاه، همین کمبودها است. مدیران باشگاه اگر دغدغه باشگاهداری دارند، برای این موضوعات پیش پا افتاده باید برنامه‌ریزی و هواداران استقلال را متقاعد کنند که تیم آنها در پروسه‌ای میان مدت از وضعیت فعلی – که در آن هیچ چیزی وجود ندارد – باید به یک مجموعه حرفه‌ای تبدیل شود و در این زمان، اولویت نتیجه گرفتن جام‌ها نیست که برایش هر سال ستاره بخریم. جام‌ها و قهرمانی‌ها، در پی این برنامه‌ریزی به مرور پدید خواهد آمد و اگر استقلال صاحب سخت‌افزار و امکانات حرفه‌ای شود، آن وقت یک مربی بزرگ، یک تیم پرستاره با کمک هواداران می‌تواند جام‌ها را درو کند و نه فقط در لیگ ایران که در آسیا جام ببرد، به جام باشگاه‌های جهان برود و لحظه‌های شادی را برای میلیون‌ها نفر بسازد که همیشه در ذهن آنها باقی بماند.
 

 

کلیدواژه

استقلال

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha