یادداشت / شناسه خبر: 76187 / تاریخ انتشار : 1396/7/15 13:48
|

پلن B و حذف بازیساز / قدوس، رقیب جهانبخش و طارمی

امیر اسدی / این رقابت تا جام جهانی ادامه خواهد داشت. مگر اینکه کی‌روش برای قدوس پست جدیدی تعریف کند یا روش بازی تیم ملی را تغییر بدهد.

ایران ورزشی آنلاینامیر اسدی / توگو، حریف دست و پا بسته‌ای بود اما کی‌روش تفکرات ویژه‌ای در سر داشت، حتی مقابل تیمی که برخی از ستاره‌های خود نظیر برادران آییته و امانوئل آدبایور را همراه نداشت و با ترکیبی جوان پا به ورزشگاه آزادی گذاشته بود. درست مثل ایران که تقریبا با تیم دوم مقابل توگو بازی کرد و البته با دو گل به برتری رسید.

کی‌روش پس از مدت‌ها، از پلن B بازی تیم ملی رونمایی کرد. تا قبل از توگو، روش بازی تیم ملی 1-3-2-4 بود؛ از آن زمانی که جواد نکونام و آندرانیک تیموریان برای تیم ملی بازی می‌کردند تا همین بازی با سوریه در مقدماتی جام جهانی. هر چند در این بین برخی اوقات هم روش بازی تیم ملی تغییر می‌کرد. نمونه‌اش جام جهانی 2014 که کی‌روش تصمیم گرفت روش بازی تیم ملی را به 3-3-4 تغییر بدهد.
بازی با توگو نشان داد کی‌روش استفاده از پلن B را نیز در دستور کار قرار داده و چه بسا این روش تبدیل به روش نخست بازی تیم ملی هم بشود. در این روش، تیم ملی با استفاده از سه هافبک متمرکز به زمین می‌رود و نقش بازیساز به خودی خود حذف می‌شود. استفاده از همین روش باعث شد تا مهدی ترابی از کناره‌ها به مرکز زمین برود و مقابل توگو یکی از هافبک‌های میانی تیم ملی باشد. یا وحید امیری که در دقایق پایانی هافبک میانی متمایل به چپ بود، آن هم به جای بال چپ که سال‌هاست در تیم ملی پست تخصصی امیری محسوب می‌شود.
کی‌روش مقابل توگو بازی با یک هافبک دفاعی را انتخاب کرد، بر خلاف بازی‌های قبل که او دو هافبک دفاعی را در ترکیب قرار می‌داد. همیشه یکی از هافبک‌های دفاعی سعید عزت اللهی بود و دیگری از بین علی کریمی، امید ابراهیمی، کمال کامیابی‌نیا، احسان حاجی‌صفی و این آخری‌ها روزبه چشمی انتخاب می‌شد. حالا و در تغییر روش بازی تیم ملی، سعید تنهاست و البته دو بازو روی دست خود دارد. بازوهایی که مقابل توگو، مهدی ترابی و احمد عبدا... زاده بودند.
این روش بازی، هجومی‌تر از روش قبلی است. البته اگر کی‌روش تصمیم نگیرد سه هافبک مرکز زمین را از بین هافبک‌های دفاعی انتخاب کند. مثلا سعید عزت اللهی را در مرکز و امید ابراهیمی یا احسان حاجی‌صفی را جلوتر از او بازی بدهد. در این صورت، باز هم ترکیب تیم ملی ایران شکلی تدافعی به خود می‌گیرد و این همان مساله‌ای است که انتقاد می‌سازد. انتقاد از جذاب نبودن بازی تیم ملی که چندان هم منطقی نیست.
مقابل توگو، سامان قدوس نخستین بازی ملی خود را انجام داد. آن هم پس از کش و قوس‌های فراوان که درباره حضور یا عدم حضور او در ترکیب تیم ملی ایران وجود داشت. قرار بود کی‌روش از قدوس در پست شماره 10 استفاده کند. پستی که اشکان دژاگه در روش 1-3-2-4 در آن بازی می‌کرد؛ به‌عنوان بازیساز و کسی که رابط خط هافبک و حمله است. کی‌روش حتی به قدوس گفته بود باید با دژاگه برای بازی در ترکیب اصلی تیم ملی رقابت کند. این اتفاق اما رخ نداد.
کی‌روش روش بازی تیم ملی را تغییر داد و بازیساز را از ترکیب حذف کرد. قدوس هم که قرار بود شماره 10 باشد به کناره‌های زمین منتقل شد تا نقش یک بال کناری را بازی کند. حضور قدوس در کناره‌ها باعث شد تا ترابی به مرکز بیاید و این بزرگترین تغییری بود که کی‌روش در پست بازیکنان به‌وجود آورد.

ماحصل بازی با توگو، جز بردی که تیم ملی به دست آورد، رونمایی از پلن B‌، حضور بازیکنان جدید در ترکیب اصلی، محک خوردن آنها و البته در نظر گرفتن پست جدید برای سامان قدوس بود. به نظر می‌رسد کی‌روش روی قدوس برای بازی در کناره‌ها حساب کرده. بازی در بال راست یا چپ که بازیکنانی نظیر علیرضا جهانبخش، مهدی طارمی و وحید امیری آنجا حضور دارند.
قدوس به جای رقابت با اشکان دژاگه، باید به فکر سبقت از بازیکنانی نظیر علیرضا جهانبخش و مهدی طارمی باشد. دو بازیکنی که در قریب به اتفاق بازی‌های تیم ملی در مقدماتی جام جهانی حضور داشتند و در نقش بال راست و بال چپ بازی‌های درخشانی به نمایش گذاشتند. این رقابت تا جام جهانی ادامه خواهد داشت. مگر اینکه کی‌روش برای قدوس پست جدیدی تعریف کند یا روش بازی تیم ملی را تغییر بدهد. فعلا منتظر می‌مانیم.

 

کلیدواژه

تیم ملی فوتبال ایران

سامان قدوس

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha