یادداشت / شناسه خبر: 76624 / تاریخ انتشار : 1396/10/15 15:37
|
سال بعد با قوانین ای‌اف‌سی چه خواهیم کرد؟

نفت تهران انعکاس روشنی از لیگ ایران

سعید زاهدیان / تردیدی نیست که طلبکاران نفت تهران، سپیدرود و استقلال خوزستان سال آینده دردسرهای تازه‌ای برای فدراسیون خواهند ساخت. آیا فدراسیون فوتبال حواسش به آن روزها هست؟

ایران ورزشی آنلاینسعید زاهدیان / برگردیم به تابستان داغ 96؛ وقتی تیم‌ها خودشان را برای حضور در لیگ برتر مهیا می‌کردند و اوضاع چند تیم بحرانی بود، می‌شد حدس زد آنها توان 30 هفته بازی در لیگ برتر را ندارند. نفت تهران که فصل قبل با بحران مالکیت و بی‌پولی مواجه بود، نشانه‌های یک تیم بی‌نظم را از خود بروز می‌داد. اگر به نوشته رسانه‌ها در فصل نقل و انتقالات نگاه کنیم، همه متفق‌القول می‌گفتند که این تیم باید حذف شود و تیمی دیگر از لیگ یک جای آنها به لیگ برتر بیاید. نفت تهران را با استقلال خوزستان مقایسه می‌کردند. آبی‌های اهواز آنقدر درگیر بی‌پولی بودند که بارها اعتصاب کردند و حتی برای سفر به کشورهای حاشیه خلیج فارس جهت بازی در لیگ قهرمانان آسیا با مشکلات فراوانی مواجه بودند و بارها اعلام کردند که در آسیا بازی نمی‌کنند. از آنجا که بحث آبروی فوتبال ایران وسط بود، با کمک‌های مالی دقیقه 90 مشکل سفر آنها برطرف شد اما این تزریق‌های مالی تنها مسکنی بود بر درد بی‌سامانی باشگاه.

با شروع فصل جدید، اهالی فوتبال می‌گفتند نفت تهران-‌که با علی دایی در جام حذفی قهرمان شد و سهمیه آسیایی داشت- نمی‌تواند در آسیا حاضر شود و شرایطی چه بسا بدتر از استقلال خوزستان پیدا می‌کند؛ استدلال درستی هم داشتند. خوزستانی‌ها به واسطه تماشاگر و حمایت‌های استانی سرانجام آبرومندانه در تمام بازی‌ها حاضر شدند اما نفت تهران در تهران بدون تماشاگر و حمایت، تیمی بود که هیچ‌کس در قبال آن احساس مسوولیت نداشت. همان روزها فدراسیون فوتبال به چند باشگاه اولتیماتوم داد و حذف آنها نیز مطرح شد اما فدراسیون سرانجام تمام این تهدیدها را در حد حرف باقی گذاشت و سپیدرود، نفت تهران و استقلال خوزستان مجوز حرفه‌ای گرفتند و در لیگ حاضر شدند. هر سه تیم همواره با بحران مالی مواجه بودند اما اوضاع نفت با بقیه تیم‌ها تفاوت آشکاری داشت؛ تیمی که همه چیز آن در صندوق عقب یک ماشین جمع شده بود و بازیکنان آب برای خوردن در تمرین‌ها نداشتند. کار به جایی رسیده که حالا این تیم نه مالک دارد، نه لباس بازی و نه کادر فنی و پزشکی. نفت تهران انعکاسی روشن از اوضاع کلی فوتبال باشگاهی در ایران است. تیمی که مدیرعاملش همه چیز را به سخره گرفته و فدراسیون فوتبال هم از ترس آنکه بازی‌های لیگ با مشکل مواجه شود، هر روز با آنها مماشات می‌کند. اگر اول فصل مسوولان فدراسیون اخطارها و نقدهای جدی رسانه‌ها را می‌شنیدند و با قاطعیت این تیم را کنار می‌گذاشتند، امروز لیگ ایران توسط یک‌ نفر - جهانیان- که هیچ سابقه‌ای در فوتبال ندارد به تمسخر گرفته نمی‌شد و آبروی مردان باسابقه‌ای مثل علی کریمی، حمید درخشان و آتیلا حجازی دستمایه جاه‌طلبی یک کارواش‌دار نشده بود. با اینکه تیم نفت مالک خود را تغییر داده اما همچنان مالک این تیم علیه کریمی -‌یکی از ستاره‌های پر افتخار فوتبال ایران- مصاحبه می‌کند و به او نیش و کنایه می‌زند. امروز به کریمی کنایه زده می‌شود و فردا نوبت درخشان است. وقتی مدیران فدراسیون به این اتفاقات بی‌توجه هستند، اگر نوبت آنها هم برسد چندان عجیب نیست.
در فوتبال ایران همه چیز حیرت‌انگیز است؛ هیچ‌کس نمی‌پرسد که چرا مالک نفت تهران به تعهدات خود عمل نکرده و حالا باید پاسخگوی بی‌توجهی به قراردادش باشد. این همه مماشات و بی‌توجهی به آسیب‌هایی که به فوتبال وارد می‌شود، در آینده تبعات بزرگتری برای فوتبال ما خواهد داشت و همه عافیت‌نشین‌هایی که خودشان را به ندیدن زده‌اند، بی‌شک در این گرداب گرفتار می‌شوند. فوتبالی که پایه‌هایش اینگونه سست بنا شده، روزی فرو می‌ریزد و همه آنهایی که مسبب این اتفاق هستند و مسوولیت خود را به درستی انجام ندادند، زیر آوار می‌روند. قوانین ای‌اف‌سی هر سال سخت‌تر خواهد شد و نمی‌دانیم که سال بعد یا بعدتر، آنها برای لیگ ایران که ظاهری حرفه‌ای دارد و در باطن با ورشکستگی دست و پا می‌زند، چه تصمیمی خواهند گرفت اما تردیدی نیست که طلبکاران نفت تهران، سپیدرود و استقلال خوزستان سال آینده دردسرهای تازه‌ای برای فدراسیون خواهند ساخت. آیا فدراسیون فوتبال حواسش به آن روزها هست؟
 

لیبک کوتاه خبر
http://iran-varzeshi.com/76624
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر