یادداشت / شناسه خبر: 76918 / تاریخ انتشار : 1397/1/16 10:54
|
پرواز بلند رونالدو، بلندپروازی ناقص ما

قیچی در چشم منتقدان

آرمن ساروخانیان / برای مقابله با پرش بالای رونالدو نیاز به بلندپروازی داریم. اگر از حالا تسلیم شویم، تمرین بیشتر را بیهوده بدانیم و از پیش باخته به روسیه برویم، فاجعه‌ای در انتظار تیم ملی خواهد بود.

ایران ورزشی آنلاینآرمن ساروخانیان / درخواست کی‌روش برای تمرین‌های بیشتر قبل از شروع جام جهانی با واکنش‌های منفی زیادی روبه‌رو شد. برخی با نیت‌خوانی حرف‌های سرمربی تیم ملی، انتقاد او از کیفیت ملی‌پوشان لیگ را فرار به جلو و بهانه‌ای برای توجیه ناکامی احتمالی در جام جهانی دانستند و گروهی دیگر آن را توهین به لیگ نامیدند. فیروز کریمی، مربی قدیمی که باید خودش را متعهد به فوتبال ایران بداند، در دسته سوم قرار دارد که ظاهرا سرنوشت تیم ملی برای‌شان مهم نیست و از حالا سه باخت برای تیم کنار گذاشته‌اند، پس با لحن کنایه‌آمیزش گفت: «لیگ را تعطیل کنید تا بعد از قهرمانی تیم ملی در جام جهانی ادامه دهیم!»

نمی‌توان گفت که کی‌روش ادعای صعود از این گروه سخت را دارد، ولی قطعا در گروهی قرار نمی‌گیرد که از حالا کار را تمام شده بداند. با روحیه‌ای که از او سراغ داریم بعید است که از حالا باخت را پذیرفته باشد. بازی چهار سال قبل با آرژانتین به ما ثابت کرد که اهل تسلیم شدن نیست. او به دنبال راه حلی است تا فاصله با حریفان قلدر تیمش را کمتر کند. 10‌درصد آمادگی بیشتر شاید کمک کند که سرنوشت بازی با مراکش تغییر کند یا مقابل اسپانیا و پرتغال نتیجه بهتری بگیریم. او بعد از برد تیم ملی مقابل الجزایر مدعی شد که بازیکنان لیگ برتر برای اینکه بارها کنار رونالدو بپرند آماده نیستند. مثال‌هایی از چند بازی مهم هفته‌های اخیر نشان می‌دهد که نگرانی کی‌روش برای چیست.
اواخر بازی دوستانه با مصر بود که پرتغال برای فرار از شکست روی دروازه حریف آفریقایی خیمه زده بود و چپ و راست توپ می‌ریخت. در دقیقه 90 یکی از سانترها به رونالدو رسید، ولی مدافع مصر اجازه نداد او ضربه‌اش را بزند. ظاهرا کار تمام بود، ولی یک دقیقه بعد پرتغال سانتر دیگری داشت و این بار توپ روی سر رونالدو نشست و گل. کار تمام شد؟ نه. او توپ را از توی دروازه برداشت و با سرعت به وسط زمین رفت. در زمان کوتاه باقی‌مانده از وقت اضافه این سناریو یک بار دیگر تکرار شد و رونالدو گل دوم را زد. اگر مصری‌ها پنج دقیقه بیشتر مقاومت می‌‌کردند بازی را برده بودند، ولی فشار پرتغال بالاخره این تیم را در هم شکست.
بازی اسپانیا و آرژانتین تا دقیقه 52 دو بر یک بود. آرژانتین هنوز امید داشت که به بازی برگردد، ولی با ادامه فشار اسپانیا این تیم از هم پاشید و در فاصله 20 دقیقه چهار گل دیگر خورد. آرژانتین تلاش می‌کرد پا به پای اسپانیا بازی کند، ولی بعد از حدود یک ساعت کم آورد و در برابر ریتم بالای بازی میزبان متلاشی شد.
تیم ملی قرار است در جام جهانی سه بازی خیلی سخت داشته باشد و بازیکنان باید بتوانند 95 دقیقه پرفشار را تحمل کنند. اگر آمادگی بازیکنان در دقیقه 90 افت کند، ممکن است اتفاق بازی چهار سال قبل با آرژانتین بیفتد یا مثل مصر در وقت اضافه برد را با باخت عوض کنیم‌. اگر تیم در دقیقه 70 کم بیاورد، اصلا بعید نیست سناریوی بازی اسپانیا - آرژانتین تکرار شود. تیم ملی در بازی سوم با رونالدویی روبه‌رو می‌شود که سه‌شنبه شب بعد از پرش 10/2 متری و برگردان تاریخی به بوفون برای گل سوم بی‌تابی می‌کرد.
برای مقابله با پرش بالای رونالدو نیاز به بلندپروازی داریم. اگر از حالا تسلیم شویم، تمرین بیشتر را بیهوده بدانیم و از پیش باخته به روسیه برویم، فاجعه‌ای در انتظار تیم ملی خواهد بود.

 

 

کلیدواژه

تیم ملی فوتبال ایران

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha