ورزش ایران / شناسه خبر: 79289 / تاریخ انتشار : 1397/4/12 17:44
|

ماجرای عجیب درآمدزایی فدراسیون ها/ هیات ها و ورزشکاران، به جای حامیان مالی

برخی از فدراسیون ها مدتها است به جای جذب حامی مالی برای پوشش هزینه های خود تصمیم گرفتند با ارایه سبکی جدید و با گرفتن خراج از هیات ها و ورزشکاران هزینه های آنها را سربه سر کنند!

ایران ورزشی آنلاین / رضا عباسپور-  این روزها در سیستم مدیریتی اغلب فدراسیون‌های ورزشی (به جز تعداد معدودی از فدراسیون‌ها که وضع مالی‌شان خوب است) شاهد اجرای سبک و نوع جدیدی از مدیریت مالی هستیم که بیش از اینکه از لحاظ مالی و هزینه‌ای کمک حال هیات‌های استانی و ورزشکاران فعال در سراسر کشور باشد به مانعی بزرگ تبدیل شده که حال و هوای آنها را برای ادامه حیات و پویایی در ورزش کشور خراب کرده است. از جمله فدراسیون‌هایی که این روش را برای بقا خود در پیش گرفتند می‌توان به فدراسیون‌های تیروکمان و بوکس اشاره کرد؛ فدراسیون‌هایی که طبق اظهارنظر مسوولان این مجموعه‌ها با گرفتن خراج از هیات‌های ورزشی و ورزشکاران خود امرار معاش کرده و روزگار می‌گذرانند.

قصه تلخ " نداری و کم‌توانی" هیات‌های ورزشی، همچنین ورزشکاران فعال استان‌های سراسر کشور در رشته‌های ورزشی مختلف به تنهایی کم بود، حالا از زبان خود مسوولان و سیاستگذاران اصلی فدراسیون‌های ورزشی می‌شنویم که آنها در تلاش هستند با گرفتن اجباری برخی هزینه‌های جانبی از هیات‌های ورزشی و ورزشکاران به نوعی بار هزینه‌های سنگین روی دوش خود را بردارند.

نکته جالب و البته دردآور برای هیات‌های ورزشی و خانواده ورزش کشور در این باب، نوع برخورد دوگانه روسا و مسوولان فدراسیون‌های ورزشی در یک چنین شرایط بحث برانگیز مالی است.

روسا و مسوولانی که تقریبا غریب به اتفاق آنها در زمان تبلیغات انتخاباتی خود، قبل از برگزاری مجامع انتخاباتی فدراسیون‌های ورزشی به‌عنوان سوپرمن و تنها نجات دهنده آن مجموعه طوری خود را معرفی و تبلیغ می‌کنند که گویی دیگر روی دست آنها مدیری کارآمد و دست پر از لحاظ مالی و درآمدزایی دنیا به خود ندیده است.

اما بعد از گزینش در انتخابات و نشستن بر کرسی ریاست فدراسیون‌های ورزشی، همان‌هایی که تا دیروز پز آخرین تزهای مدیریتی و راه حل‌های مختلف برای خارج شدن از بحران‌های مالی  را به هیات‌های کم بضاعت استانی می‌دادند و با این قبیل تبلیغات در مجامع انتخاباتی برای خود رای جمع آوری کرده بودند، حالا دست از پا درازتر هنوز امضای حکم مدیریتی‌شان خشک نشده با گرفتن کاسه چه کنم چه کنم در دستشان و توخالی بودن وعده و وعیدهای مالی که داده بودند، تازه برمی‌گردند سر همان پله قبلی که مدیران گذشته با جاخوش کردن روی آن باعث خرابی و پنبه شدن رشته‌های بافته شده در آن مجموعه ورزشی شده بودند!

وقتی به مصاحبه کیارستمی دبیر فدراسیون تیروکمان و یا ثوری رییس فدراسیون بوکس با راه حل‌های عجیبی که برای حل مشکلات مالی فدراسیون و هیات‌های ورزشی ارائه شده نیم نگاهی می‌اندازیم، می‌بینیم که هرآنچه در خصوص راهکارهای نوین درآمدزایی و جذب حامیان مالی در این مجموعه‌ها برای خلاصی از شرایط بد مالی ارائه شده بود تقریبا چیزی به جز «حرف» و «وعده و وعید توخالی» نبود! زیرا نوع کلام و گویش مسوولان تصمیم‌ساز فدراسیون‌های مذکور در خصوص مسائل و بده بستان‌های مالی در مجموعه‌های تخصصی خود بیانگر همین موضوعی است که پیش از این اشاره کردیم.

وقتی حسین ثوری رییس فدراسیون بوکس از خوشحالی خود بابت اینکه با استفاده از اهرم «تعدیل نیرو» موفق شده است جیب فدراسیون را پرپول‌تر از قبل کند و از این طریق، دستی به سر و گوش هیات‌های کم بضاعت استانی خود بکشد و یا اینکه رضا کیارستمی دبیرکل فدراسیون تیروکمان با خرسندی از اینکه به‌خاطر کمک مالی به هیات‌های ورزشی استان‌ها مبلغ 80 هزارتومان حق ورودی از جیب ورزشکاران فعال در لیگ کسر می‌شود، قطعا بدون هیچ حرف اضافه‌ای گویای عمق دردآور فاجعه در برخی فدراسیون‌های ورزشی کشور است. بی‌شک در شرایط فعلی این مدل مدیریت در اغلب مجموعه‌های ورزشی فعال کشور شیوه‌ای رایج و مرسوم است. مدیریتی ناکارآمد اما پرحاشیه که بیش از اینکه باری را از دوش سیستم ورزشی کشور بردارد تبدیل شده به باری سنگین و مدیریتی هزینه ساز بردوش مدیریت ورزش کشور. 

لیبک کوتاه خبر
http://iran-varzeshi.com/79289
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر