جام جهانی / شناسه خبر: 79639 / تاریخ انتشار : 1397/4/22 16:16
|
از جابر تا مودریچ، از افتخاری تا شوکر

دالیچ، قدردان هیات مدیره استقلال

زلاتکو دالیچ باید تمام این افتخارات را قدردان افرادی باشد که در هیات مدیره استقلال، با جذب او مخالفت کردند و رای به حضور وینفرید شفر در ایران دادند.اتفاقی که سرنوشت او را تغییر داد.

ایران ورزشی آنلاین /امیر اسدی/ حدود هشت ماه قبل، وقتی استقلال با مربیگری علیرضا منصوریان در بحران به سر می برد بحث انتخاب جانشین او به میان آمد. نام گزینه های مختلفی در رسانه ها منتشر شد. از والتر زنگا و وینفرید شفر تا زلاتکو دالیچ و دراگان اسکوچیچ. میان همه این گزینه ها اما دالیچ نزدیکتر به شرایط کار در استقلال بود. دوست صمیمی برانکو که در این منطقه از آسیا تجربه مربیگری داشت و تیمهایش بارها مقابل استقلال، نفت تهران و تراکتورسازی بازی کرده بودند. همین شناخت، حضور برانکو روی نیمکت پرسپولیس و البته آزاد بودن دالیچ باعث می شد تا بحث حضور او در تهران و نشستن روی نیمکت استقلال جدی تر از بقیه مطرح شود.

در یکی از روزهای آغازین شهریورماه 1396، پستی در اینستاگرام منتشر شد. پستی که به نظر می رسید متعلق به صفحه شخصی زلاتکو دالیچ است. تصویر برج آزادی و نوشته ای که نشان می داد او در مسیر سفر به تهران است. هر چند یکی دو ساعت بعد مشخص شد این صفحه قلابی است و متعلق به دالیچ نیست. سرمربی سابق العین هم در مصاحبه ای این موضوع را تایید کرد و مدعی شد هنوز تماسی با او برای حضور در استقلال برقرار نشده است. دالیچ در آن مقطع و درباره شناختش از استقلال گفت: «من خیلی خوب استقلال را می‌شناسم. آنها یکی از تیم‌هایی بودند که در لیگ قهرمانان آسیا مقابل تیم من قرار گرفتند و یک بار هم با نتیجه یک ـ صفر به آنها باخته‌ام. به جز استقلال تیم‌های دیگری هم از ایران مرتب مقابل تیم‌های من قرار گرفته‌اند مثل نفت‌تهران، تراکتورسازی و ذوب‌آهن. البته تاکید می کنم از باشگاه استقلال یا هیچ تیم ایرانی دیگر با من تماسی گرفته نشده است که پاسخ مثبت یا منفی به آنها بدهم.»

دالیچ به استقلال نیامد و وینفرید شفر در نهایت روی نیمکت این تیم نشست و جانشین علیرضا منصوریان شد. چند ماه بعد فدراسیون فوتبال کرواسی، وقتی با آنته چاچیچ به بن بست رسید از دالیچ که مربی آزاد بود و قراردادی با هیچ باشگاهی نداشت دعوت کرد تا سرمربی تیم ملی شود. دالیچ از همان ابتدا در تیم ملی کرواسی موفق بود، هر چند منتقدانی هم داشت. گروهی معتقد بودند انتخاب دالیچ، انتخاب مناسبی نیست و او نمی تواند تیم ملی کرواسی را به جام جهانی ببرد. گروهی دیگر اما موافق او بودند. تعداد موافقان و مخالفان تقریبا برابر بود اما دالیچ در عرض حدود هشت ماه کاری کرد که منتقدان هم به گروه موافقان اضافه شوند.

کرواسی حالا با هدایت دالیچ به فینال جام جهانی رسیده و بهترین نتایج تاریخ این کشور 4 میلیونی را رقم زده. دالیچ که حتی بعد از صعود به جام جهانی، چندان مورد توجه داور شوکر و اعضای فدراسیون فوتبال کرواسی قرار نداشت حالا به مربی محبوب آنها تبدیل شده. مربی 51 ساله ای که به طرز عجیبی از مربیگری احتمالی در استقلال به نیمکت کرواسی رسید و همراه این تیم درخشید و سری بین سرها پیدا کرد.

حالا تصور کنید اگر دالیچ با استقلال به توافق می رسید، به جای حضور در فینال جام جهانی چه شرایطی را تجربه می کرد. او  به جای اینکه همراه با بازیکنانی بزرگ مثل لوکا مودریچ، ایوان راکیتیچ،ایوان پریسیچ و ماریو مانزوکیچ در فینال حاضر شود باید همراه استقلال به اردوی ترکیه می رفت. آن هم با چه دردسرهای فراوانی. ضبط پاسپورت هنگام ورود به ایران و ممنوع الخروجی از جمله اتفاق هایی بود که قطعا برای دالیچ هم رخ می داد. همانطور که دامن شفر را گرفت و عصبانیت او را به همراه داشت.

یک پیشنهاد، یک تصمیم و یک سرنوشت متفاوت. همه اینها برای دالیچ رخ داد و سرنوشت او را جور دیگری رقم زد. او اگر به استقلال می آمد هرگز فینال جام جهانی را نمی دید. اگر روی نیمکت استقلال می نشست هرگز کار با ستاره های نسل طلایی فوتبال کرواسی را تجربه نمی کرد و باید با بازیکنانی نظیر جابر انصاری و علی قربانی آماده حضور در بازی ها می شد . آنوقت به جای داور شوکر با پندار توفیقی و رضا افتخاری سر و کله می زد و بازیکنانی که نه توسط خودش بلکه با نظر باشگاه جذب شده اند. دالیچ باید تمام این افتخارات را قدردان افرادی باشد که در هیات مدیره استقلال، با جذب او مخالفت کردند و رای به حضور وینفرید شفر در ایران دادند. 

 

لیبک کوتاه خبر
http://iran-varzeshi.com/79639
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر